Αναγνώστες

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026

ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ

 


Ο Συρακούσιος (287 -212 π.Χ.]
[Δὸς μοι πᾷ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω...]
Ερμ...Δώσε μου τόπο να σταθώ, και θα κινήσω τη Γη!
Μέγας αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, μηχανικός και εφευρέτης γνωστός από την Αρχή της ΑΝΩΣΗΣ, η οποία δηλώνει ότι κάθε σώμα βυθισμένο σε ρευστό δέχεται μια ανοδική δύναμη ίση με το βάρος του εκτοπισμένου υγρού, κάτι που εξηγεί γιατί πλοία επιπλέουν και αερόστατα ανεβαίνουν.
Α = ρ g V, όπου:
ρ: πυκνότητα ρευστού
g: επιτάχυνση βαρύτητας (9,81m/s2)
V: όγκος βυθισμένου σώματος
Η εμβληματική διακήρυξη του Αρχιμήδη...
(Δώσε μου τόπο να σταθώ, και θα κινήσω τη Γη...)
Εκφράζει την απίστευτη δύναμη του μοχλού και της μηχανικής, δείχνοντας πως, με τη σωστή εφαρμογή της επιστήμης, μπορούν να επιτευχθούν φαινομενικά αδύνατα πράγματα.
Το πορτρέτο του απεικονίζει τη στοχαστική φύση μιας μαθηματικής ιδιοφυΐας της οποίας η διορατικότητα γεφύρωσε φυσικούς νόμους και ανθρώπινες δυνατότητες.
Η φράση του αυτή καθαυτή υποδηλώνει ότι με τις σωστές βάσεις και τα πνευματικά εργαλεία, κανένα εμπόδιο δεν είναι ανυπέρβλητο προκαλώντας μας να βρούμε το μεταφορικό μας υπομόχλιο για να ενισχύσουμε τις επιπτώσεις μας σε ολόκληρο τον κόσμο.
Παρεμπιπτόντως...
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο όσον αφορά τον θάνατο του Αρχιμήδη και την περίφημη φράση του... Μη μου τους ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΑΡΑΤΤΕ <Noli turbare circulos meos> υπάρχουν 3 εκδοχές...
Ο Αρχιμήδης είχε κατά νου ένα μαθηματικό διάγραμμα όταν η πόλη είχε καταληφθεί και δεν είχε αντιληφθεί την άλωση της.
-Ένας Ρωμαίος στρατιώτης τον διέταξε να πάει και να συναντήσει τον στρατηγό Μάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο αλλά αυτός αρνήθηκε λέγοντας ότι έπρεπε να τελειώσει με το πρόβλημα του. Ο στρατιώτης εξοργίστηκε και σκότωσε τον Αρχιμήδη με το σπαθί του.
-Μια δεύτερη εκδοχή που είναι ότι καθώς ο Ρωμαίος στρατιώτης ορμούσε κατά πάνω του με γυμνό το ξίφος, ο Αρχιμήδης τον παρακάλεσε, μάταια όμως, να περιμένει λίγο ώστε να μη μείνει άλυτο το πρόβλημα που τον απασχολούσε.
-Και μια τρίτη εκδοχή του Πλουτάρχου είναι ότι ο Αρχιμήδης μεταβαίνοντας προς τον Μάρκελλο είχε μαζί του μαθηματικά όργανα, και τον σκότωσαν στρατιώτες επειδή νόμιζαν ότι ήταν πολύτιμα αντικείμενα. Ο Μάρκελλος όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο του Αρχιμήδη λυπήθηκε πολύ καθώς τον θεωρούσε ως ένα πολύτιμο κεφάλαιο για την επιστήμη και είχε διατάξει να μην πειραχτεί, εξοργίστηκε με τον στρατιώτη και ευεργέτησε τους οικείους του Αρχιμήδη.




Τετάρτη 16 Απριλίου 2025

Ναβουχοδονόσορ Β΄

 


Ναβουχοδονόσορ Β'
Ο Ναβουχοδονόσωρ Β' σε νόμισμα
Περίοδος605-562 π.Χ.
ΠροκάτοχοςΝαβοπολάσαρ
ΔιάδοχοςΑμέλ Μαρδούκ
Γέννηση642 π.Χ.
Θάνατος562 π.Χ.
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ναβουχοδονόσορ B’ ο Μέγας (κάποιες φορές και Ναβουχοδονόσωρ) (642 π.Χ. - 562 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας (605 π.Χ.-562 π.Χ.), γιος και διάδοχος του Ναβοπολάσαρ του ιδρυτή της νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του, με ικανότητες στη διεθνή διπλωματία, διατήρησε φιλικές σχέσεις με τους Μήδους στην Ανατολή και επεκτείνοντας το κράτος του προς τη Δύση και συγκεκριμένα στη Συρία και στην Παλαιστίνη.

Αφού απώθησε τους Αιγυπτίους από την Παλαιστίνη, υπέταξε τη Φοινίκη, τη Συρία και το βασίλειο του Ιούδα, πολιόρκησε δυο φορές την Ιερουσαλήμ, το 597 π.Χ. και το 586 π.Χ. και τη δεύτερη φορά την κατέστρεψε, καίγοντας τον ναό του Σολομώντα και εξορίζοντας στη Βαβυλωνία μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Τα χρόνια της βασιλείας του αποτελούν ίσως τη λαμπρότερη περίοδο σε όλη την ιστορία της βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Κύρια δραστηριότητα του Ναβουχοδονόσορα εκτός από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ήταν η ανοικοδόμηση της Βαβυλώνας και η ολοκλήρωση και επέκταση των οχυρωματικών έργων που είχε αρχίσει ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Αμέλ Μαρδούκ.

Γεγονότα της βασιλείας του εξιστορούν τα πρώτα κεφάλαια του Δανιήλ (βλ. και Δ' Βασιλειών, κεφ. 24).

Ναβουχοδονόσωρ, απεικόνιση του Ουίλλιαμ Μπλέικ για την κόλαση του Δάντη, 19ος αιώνας

Το Ακκαδικό όνομα Nabû-kudurri-uṣur σημαίνει «Θεέ Ναμπού, προστάτεψε τον πρωτότοκό μου». Ο Ναμπού ήταν η βαβυλωνιακή θεότητα της σοφίας και πρωτότοκος γιος του Μαρδούκ. Σε μια επιγραφή ο Ναβουχοδονόσορ αναφέρεται στον εαυτό του με τον τίτλο «αγαπημένο» και «ευνοούμενο» του Ναμπού.[1][2]

  1.  Harper, R.F. quoted in Peet, Stephen Denison (editor). 1900. “Editorial Notes,” The American Antiquarian and Oriental Journal. New York: Doubleday, vol. XXII, May and June. p. 207.
  2.  Lamb, Harold. 1960. Cyrus the Great. New York: Doubleday, p. 104.
  • Dietz Otto Edzard: Geschichte Mesopotamiens, C.H.Beck, München 2003, ISBN 3-406-51664-5
  • Enno Janssen: Juda in der Exilszeit, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1956
  • Ιώσηπος ΦλάβιοςΙουδαϊκή αρχαιολογία'
  • Ιώσηπος Φλάβιος: Κατ'Απίωνος'