Σαίρεν ΚΙΡΚΕΓΚΩΡ
Δανός φιλόσοφος και θεολόγος, ποιητής, κοινωνικός κριτικός και θρησκευτικός συγγραφέας, που θεωρείται ευρέως ως ο πρώτος υπαρξιστής φιλόσοφος.
[Η κατάσταση των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών: Μία άμαξα όπου ο οδηγός είναι Εβραίος, ο επιβάτης Χριστιανός, ενώ στο πορτ μπαγκάζ είναι στοιβαγμένος ο Μουσουλμάνος...]
Το παραπάνω αλληγορικό απόφθεγμα που αποδίδεται στον Σέρεν Κίρκεγκορ, σατιρίζει την ιστορική και ιεραρχική δυναμική των αβρααμικών θρησκειών:
Ο Ιουδαϊσμός κατευθύνει (οδηγός), ο Χριστιανισμός απολαμβάνει τη θέση ισχύος (επιβάτης), και το Ισλάμ παραμένει περιθωριοποιημένο ή καταπιεσμένο (στο πορτ μπαγκάζ).
Οι ρόλοι στην αλληγορία:
Ο Εβραίος (Οδηγός):
Συμβολίζει τη ρίζα και τη βάση.
Ο Ιουδαϊσμός είναι η πρώτη χρονικά από τις 3 μονοθεϊστικές θρησκείες, πάνω στην οποία χτίστηκαν οι επόμενες, κρατώντας ταην «κατεύθυνση» των γραφών.
Ο Χριστιανός (Επιβάτης):
Συμβολίζει την κυριαρχία και την άνεση.
Ο Χριστιανισμός επικράτησε ιστορικά και πολιτικά στον δυτικό κόσμο, απολαμβάνοντας τον καρπό της διαδρομής χωρίς να κοπιάζει στην οδήγηση.
Ο Μουσουλμάνος (Στο πορτ μπαγκάζ):
Συμβολίζει την περιθωριοποίηση.
Ως η νεότερη από τις 3 μεγάλες θρησκείες, αντιμετωπίστηκε συχνά από τον δυτικοευρωπαϊκό κόσμο ως «κρυμμένη», ανεπιθύμητη ή καταπιεσμένη πραγματικότητα.
Η ιστορική πραγματικότητα:
Συνύπαρξη:
Οι 3 θρησκείες μοιράζονται κοινές καταγωγές (Αβραάμ) και αξίες, αλλά σημαδεύτηκαν από αιώνες συγκρούσεων για την εξουσία και την αλήθεια.
Δυναμική ισχύος:
Η εικόνα αλλάζει ανάλογα με την εποχή και τη γεωγραφία, καθώς σε άλλες περιοχές του κόσμου το Ισλάμ είχε την ηγεμονία και οι άλλες 2 θρησκείες βρέθηκαν σε θέση μειονεκτική.
[...] Ο Δανός φιλόσοφος, θεολόγος και «Πατέρας του Υπαρξισμού έστρεψε το βλέμμα του στο άτομο, υποστηρίζοντας ότι η ύπαρξη προηγείται της ουσίας, πρώτα υπάρχουμε και μετά καλούμαστε να δώσουμε νόημα στη ζωή μας μέσα από τις επιλογές μας.
Μία από τις πιο εμβληματικές του έννοιες είναι η Αγωνία (Angst).
Για τον Κίρκεγκωρ, η αγωνία δεν είναι κάτι αρνητικό, αλλά η συνειδητοποίηση της απόλυτης ελευθερίας μας.
Είναι η «ζάλη» που νιώθει κανείς όταν στέκεται στην άκρη ενός γκρεμού και καταλαβαίνει ότι μπορεί είτε να πέσει είτε να μείνει πίσω, είναι ο ίλιγγος της δυνατότητας να διαλέξουμε το πεπρωμένο μας.
Τα 3 στάδια της ύπαρξης:
Ο Κίρκεγκωρ χώρισε τη ζωή σε 3 επίπεδα, τα οποία αντανακλώνται έντονα στα αποφθέγματά του:
Το Αισθητικό:
Η αναζήτηση της απόλαυσης και της στιγμής (που συχνά οδηγεί στη μελαγχολία).
Το Ηθικό:
Η ανάληψη ευθυνών και η κοινωνική προσφορά.
Το Θρησκευτικό:
Το «άλμα της πίστης» προς το άπειρο, πέρα από κάθε λογική.
Κάποια αποφθέγματα του:
-Το θεμελιώδες αξίωμα του Χριστιανισμού είναι ότι το αντίθετο της αμαρτίας δεν είναι η αρετή αλλά η πίστη.
-Η πιο οδυνηρή κατάσταση της ύπαρξής μας είναι να θυμόμαστε το μέλλον, ειδικά το μέλλον που δεν θα έχουμε ποτέ.
-Η ευτυχία είναι ο καλύτερος κρυψώνας για την απελπισία.
-Όπου υπάρχει πλήθος υπάρχει αναλήθεια.
-Η μελαγχολία μου είναι η πιο πιστή ερωμένη που είχα ποτέ. Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που της ανταποδίδω αυτήν την αγάπη.
-Οι άνθρωποι συμβιβάζονται με ένα επίπεδο απελπισίας που μπορούν να το αντέξουν, και αυτό το ονομάζουν ευτυχία.
-Ο φθόνος είναι συντετριμμένος θαυμασμός.
-Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι υποκειμενικοί με τον εαυτό τους και αντικειμενικοί με τους άλλους, τρομακτικά αντικειμενικοί μερικές φορές. Όμως σκοπός είναι να είμαστε αντικειμενικοί με τον εαυτό μας και υποκειμενικοί με τους άλλους.
-Οι άνθρωποι απαιτούν ελευθερία λόγου σαν αντιστάθμισμα στην ελευθερία σκέψης που σπάνια χρησιμοποιούν.
-Αυτό που φοβάται περισσότερο η δειλία είναι οι αποφάσεις.
-Η ζωή μας είναι πάντα η έκφραση των κυρίαρχων σκέψεών μας.
-Υπάρχουν 2 τρόποι να εξαπατηθείς. Ο ένας είναι να πιστεύεις αυτό που δεν είναι αληθινό. Ο άλλος είναι να αρνείσαι να πιστέψεις αυτό που είναι αληθινό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου