Ισχυρός αντικαρκινικός χυμός αποτοξίνωσης του συκωτιού

Χυμός αποτοξίνωσης για το συκώτι με 6 συστατικά.
Σύμφωνα με τους γιατρούς, η καλή κατάσταση του ήπατος είναι ένας κρίσιμος παράγοντας για τη διατήρηση της συνολικής υγείας. Συνεπώς, η αποτοξίνωση του παρέχει πολυάριθμα οφέλη.
Δείτε αναλυτικά Κανείς δεν μπορεί να είναι υγιής χωρίς ένα δυνατό & καθαρό συκώτι

Δηλαδή, το ήπαρ μπορεί να αντιμετωπίσει σημαντικές βλάβες που προκλήθηκαν λόγω:
κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφίμων, σωματικής αδράνειας, μολυσμένου περιβάλλοντος, χρήσηςαλκοόλ και ανεπαρκής πρόσληψης θρεπτικών τροφίμων, τα οποία θα το αναγκάσουν να συσσωρεύσειτοξίνες υπό μορφή λίπους.Δείτε και Λιπώδες ήπαρ: Πρόληψη και εναλλακτική αντιμετώπιση

Έτσι, προκειμένου να σταματήσετε αυτή τη διαδικασία, πρέπει να αποτοξινώσετε το συκώτι σας.

Αυτός ο νόστιμος, φυσικός, με 6-συστατικά αποτοξινωτικός χυμός θα σας βοηθήσει αποτελεσματικά, ενώ θα λειτουργήσει και αντικαρκινικά.
Η διαδικασία καθαρισμού του ήπατος περιλαμβάνει τη χρήση μιας εύκολα εύπεπτης τροφής. Αυτός ο ισχυρός χυμός θα σας παρέχει πολλά σημαντικά θρεπτικά συστατικά, αντιοξειδωτικά και ηλεκτρολύτες.

πώς θα τον προετοιμάσετε:

Συστατικά:

· 6 βιολογικά λαχανοφύλλα από σέσκουλα ή καλέ
· ½ βιολογικό λεμόνι, αποφλοιωμένο
· 2 βιολογικά κόκκινα μήλα (πλυμένα και κομμένα)
· ½ ίντσα ρίζα τζίντζερ 
· 1 βιολογικό παντζάρι (πλυμένο και καθαρισμένο)
· 3 βιολογικά καρότα (πλυμένα και καθαρισμένα)

Μέθοδος προετοιμασίας:
Χρόνος προετοιμασίας: 8 λεπτά
Μερίδες: 2-4

Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπλέντερ ή αποχυμωτή. Εάν χρησιμοποιείτε μπλέντερ, πρέπει να προσθέσετε 1-2 φλυτζάνια του νερού κατά την προετοιμασία, και έπειτα να το σουρώσετε. Εάν χρησιμοποιείτε έναν αποχυμωτή, απλά ανακατέψτε καλά τα συστατικά.

Σερβίρετε το χυμό με λίγο πάγο.
Μπορείτε να αποθηκεύσετε το υπόλοιπο του χυμού σε ένα βάζο.

Οφέλη για την υγεία

Καλέ-Λαχανίδες ή σέσκουλα.
Το καλέ είναι ένα φυτό πλούσιο σε χλωροφύλλη, που αποβάλει τις τοξίνες από το αίμα και εξουδετερώνει τα τοξικά βαρέα μέταλλα, φυτοφάρμακα και χημικά.Δείτε και Σέσκουλα, Λαχανίδες ή Kale: η νέα τάση στην υγιεινή διατροφή

Λεμόνι.
Τα εσπεριδοειδή φρούτα όπως τα λεμόνια, τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνη C, συνθέτουν τις τοξίνες σε ουσίες που μπορούν να απορροφηθούν εύκολα από το νερό και έτσι ενισχύουν τη λειτουργία του ήπατος.Δείτε και Λεμόνι Το Θαυματουργό

Τα μήλα.
Τα μήλα είναι πλούσια σε ενώσεις που είναι χρήσιμες για τη διαδικασία του καθαρισμού και την απόρριψη τοξινών από το πεπτικό σύστημα.Δείτε και 10 τρόποι να βελτιώσετε την υγεία σας, απλώς τρώγοντας μήλο

Ρίζα τζίντζερ.
Το τζίντζερ είναι εξαιρετικά χρήσιμο στη θεραπεία πεπτικών προβλημάτων όπως το φούσκωμα, ο μετεωρισμός, και η δυσκοιλιότητα.και ένα καλό αντικαρκινικό: Τζίντζερ: 100% αποτελεσματικότερο από τα φάρμακα για τον καρκίνο!

Παντζάρι και καρότο
Τα παντζάρια και τα καρότα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε β-καροτένιο (προ-βιταμίνη Α) και ταφλαβονοειδή των φυτών, τονώνουν και βελτιώνουν την ηπατική λειτουργία.Δείτε και Παντζάρι για βελτίωση όρασης, λιπώδους ήπατος, αποσυμφόρηση εντέρου
Ποια είναι τα οφέλη του καρότου στην υγιεία μας
Και συγκρατούμε ότι το β-καροτένιο στην φυσική του μορφή έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση: Βιταμίνη Α και β-καροτένιο: Συμπληρώματα και καρκίνος

«Τροφή»: Ιδανικός σύμμαχος για την υγιεία, τον καθαρισμό του ήπατος, αλλά και την αναγέννησή του είναι το: Γαϊδουράγκαθο περιορίζει τις βλάβες, αποτοξινώνει & αναπλάθει το συκώτι 

Διαθέτω εξαιρετικής ποιότητας βιολογικό γαϊδουράγκαθο ως συμπλήρωμα διατροφής, ώστε να εξασφαλίσετε όλες τις παραπάνω δράσεις του στο έπακρο. 

Όσοι ενδιαφέρεστε, να βελτιώσετε την υγιεία σας με την χρήση του, επικοινωνήστε αφήνοντας το μήνυμά σας στο μέιλ: life@proionta-tis-fisis.com

μην περιμένετε να πάθετε πρώτα, το συκώτι ΔΕΝ ειδοποιεί: Το συκώτι μας, μας εξομολογείται και μας συμβουλεύει… 

υπάρχουν μόνο υποψίες και γι` αυτό μπορεί να την πάθουμε χωρίς να το καταλάβουμε: 9 ενδείξεις ηπατικής βλάβης που πρέπει οπωσδήποτε να ελέγξετε 

Στην ενότητά μας, «Αποτοξίνωσις», θα βρείτε πολλές συμβουλές, τρόπους και συνταγές να απομακρύνετε τις βλαβερές τοξίνες από τον οργανισμό σας!

Πηγή: househealthonline.com
Τυχόν αναδημοσίευση, παρακαλώ να συνοδεύεται από:
Επιμέλεια/Απόδοσή: proionta-tis-fisis.com

Αυτός είναι ο «γρύπας πολεμιστής της Πύλου»

by ellas

Ένας όμορφος άνδρας, με μακριά μαύρα μαλλιά, ήταν πιθανόν ο «γρύπας πολεμιστής», όπως αποκαλείται ο «ένοικος» του τάφου του 1.500 π. Χ., που αποκαλύφθηκε πέρσι στον Άνω Εγκλιανό της Πύλου, δίπλα από το μυκηναϊκό ανάκτορο του Νέστορος.

Το πρόσωπό του, που ανασυστάθηκε από τα οστά του κρανίου του, όπως και τα νέα ερευνητικά δεδομένα, παρουσιάστηκαν στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών από τους αρχαιολόγους Τζακ Ντέιβις και Σάρον Στόκερ από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, οι οποίοι το καλοκαίρι του 2015 βρήκαν κάτι μοναδικό: Έναν ασύλητο, λακκοειδή τάφο με τον σκελετό άνδρα, ηλικίας 30 με 35 ετών, καθώς και περισσότερα από 1.400 μοναδικά αντικείμενα ως κτερίσματα για τη μετά θάνατο ζωή του.

«Από ό,τι φαίνεται ήταν ένας όμορφος άνδρας. Τον έχουμε αποκαταστήσει με μακριά μαύρα μαλλιά, με βάση την αναπαράσταση πολεμιστή που βρέθηκε σε μία σφραγίδα στον τάφο και η οποία θα δημοσιευτεί του χρόνου» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δρ. Στόκερ.

Η ανασύσταση του προσώπου του έγινε από τους Lynne Schepartz και Tobias Houlton του Πανεπιστημίου του Ουιτγουότερσραντ στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Πέρσι, η συγκλονιστική ανακάλυψη είχε χαρακτηριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ως «η πιο εντυπωσιακή περίπτωση επίδειξης προϊστορικού πλούτου σε ταφικά μνημεία της Ηπειρωτικής Ελλάδας, που έχει έρθει στο φως τα τελευταία 65 χρόνια».

Τα ευρήματα συνηγορούσαν και με το παραπάνω σε αυτό: Χρυσά σφραγιστικά δαχτυλίδια και κύπελλα, ένα χάλκινο σπαθί με επιχρυσωμένη ελεφαντοστέινη λαβή, μια σπάνια χρυσή αλυσίδα, ασημένια κύπελλα -ορισμένα με χρυσά χείλη-, χάλκινα αγγεία και κύπελλα, ένας χάλκινος αμφορέας, χάλκινες πρόχοι και λεκανίδες, 50 και πλέον σφραγιδόλιθοι, περισσότερες από 1.000 ψήφους από πολύτιμους λίθους και άλλα εντυπωσιακά.

Πολλά ήταν έργα μινωικής τεχνοτροπίας, που σε συνδυασμό με την εποχή τους οδήγησε τους ανασκαφείς στην υπόθεση ότι μπορεί να αποτελούσαν προϊόντα λεηλασίας από επιδρομή στην Κρήτη. Σε άρθρο, όμως, που δημοσιεύουν στο περιοδικό «Hesperia» εστιάζουν σε κάτι διαφορετικό. «Αυτό που προτείνουμε στο Hesperia δεν έχει να κάνει με τον τρόπο που αποκτήθηκαν αυτά τα αντικείμενα, αλλά με το γιατί. Δηλαδή ισχυριζόμαστε ότι τα συγκεκριμένα αντικείμενα που βρέθηκαν στην ταφή επιλέχθηκαν σκοπίμως και τοποθετήθηκαν στον τάφο για να μεταφέρουν ορισμένα νοήματα, τα οποία σχετίζονται με τα συμβολικά συστήματα που υπήρχαν ήδη στη Μυκηναϊκή κοινωνία» ανέφερε η αρχαιολόγος.

Ποια, όμως, είναι αυτά τα μινωικά θέματα που απεικονίζονται στα ευρήματα και δη στα χρυσά σφραγιστικά δαχτυλίδια; «Είναι πολλά» απαντά η κ. Στόκερ. «Έχουν να κάνουν με τελετές που σχετίζονται με μία θεά και με την εμφάνισή της, ενώ συχνές είναι και οι σκηνές με τα ταυροκαθάψια» συμπληρώνει.

Η εύρεση τεσσάρων χρυσών σφραγιστικών δαχτυλιδιών με εικονογραφία τέτοιου τύπου είναι κάτι ιδιαίτερα σπάνιο και ασυνήθιστο. Ή μήπως μοναδικό; «Ειδικά το μεγαλύτερο χρυσό δαχτυλίδι έχει χαραχτεί με τέτοια λεπτομέρεια που δεν υπάρχει πουθενά παράλληλό του μεταξύ των χρυσών σφραγιστικών δαχτυλιδιών που γνωρίζουμε ως σήμερα. Οι σκηνές των γυναικών σε αυτό το δαχτυλίδι επαναλαμβάνονται και σε άλλες γνωστές σφραγίδες της Κρήτης, όμως το δαχτυλίδι της Πύλου συνενώνει μικρότερες γνωστές παραστάσεις σε μια μεγαλύτερη και πιο σύνθετη τελετουργική σκηνή» σημειώνει.

Στον τάφο υπήρχαν κι άλλα απρόσμενα ευρήματα, όπως χτένες και ένας καθρέπτης. Ποια η σημασία τους σε έναν τάφο άνδρα; «Χτένες και καθρέπτες έχουν μια γενικότερη σχέση με τις ταφές πολεμιστών», απαντά η κ. Στόκερ, που συμπληρώνει ότι ίσως αντανακλούν ένα έθιμο στολίσματος πριν από τη μάχη. Και το νόημα που υπάρχει πίσω από την απεικόνιση γρύπα σε δυο από τα ευρήματα (κομμάτια ελεφαντοστού, με το ένα να απεικονίζει γρύπα με μεγάλα φτερά και το άλλο λέοντα που επιτίθεται σε γρύπα), τα οποία έδωσαν και την ονομασία στον πολεμιστή; «Ο γρύπας αντανακλά ένα πολύ γνωστό σύστημα εξουσίας, που πλαισιώνει τον θρόνο της Πύλου, όπως και του Μίνωα της Κνωσού» επισημαίνει.

Όσο για τη σημασία των ευρημάτων, πέρα από την τέχνη και τον πλούτο τους, η αρχαιολόγος τονίζει ότι «σε όρους χρονολόγησης, η ανακάλυψη τόσων διαφορετικών τύπων αντικειμένων μέσα σε έναν τάφο με μία μοναδική ταφή είναι ύψιστης σημασίας», αναφερόμενη προφανώς στην εξαιρετική ευκαιρία που δίνει μια τέτοια αδιατάρακτη ταφή τόσο για τη μελέτη των ταφικών εθίμων στην Πρώιμη Μυκηναϊκή εποχή όσο και για τη σχέση του φύλου με τα κτερίσματα και την ταφική γνώση, που δεν θα μπορούσε να αποκτηθεί μέσα από τη μελέτη περισσότερων τυπικών ομαδικών τάφων.

Η κ. Στόκερ, μαζί με τον άνδρα της, θα συνεχίσουν τις ανασκαφές στην Πύλο τουλάχιστον για άλλα τρία χρόνια. Πηγή

Το Σουφλί και οι Σουφλιώτες

Είχαν να λένε οι ντόπιοι στα νυχτέργια τους, τα χειμωνιάτικα βράδια, για το τι σκαρφίζονταν οι παλαιότεροι για να ξεφορτωθούν το Τούρκο μέσα από την πολιτεία τους. Εκεί να βλέπεις χάσκαρα και γέλια, σαν διηγόντουσαν σπαρταριστές ιστορίες για φαντάσματα, περδουκλώματα, για καβαλίκες των αγάδων κι ένα σωρό του κόσμου αβανιές, που τους έκαναν να πιστεύουν πως τ’ αερικά και τα δαιμόνια ξεσηκώνονταν ενάντια τους, γιατί ήθελαν λέει τον εξολοθρεμό τους.

Να, γιατί λοιπόν τα χτήματα όλα ένα γύρο, μουριές, σταροχώραφα, περιβόλια, αμπέλια και μποστάνια ήταν ολότελα στα χέρια των ντόπιων Χριστιανών. Που να βρεθεί κανένας αγάς κτηματίας εκεί, ακόμα κι έμπορος; Τους έδιωχνε βλέπεις ο τόπος, που ήταν σαν μια μεγάλη φάρα κι από ένα γεννοκόπι. Αν έβλεπες κανένα φέσι στο κέντρο ή στο σταθμό, ήξερες πως ήταν κάποιος διοικητικός υπάλληλος, στο Τελωνείο ή στη Ρεζύ, ζαμπίτης ή νιζάμης της τοπικής φρουράς και τίποτε άλλο.

Έτσι ξεχώριζε το Σουφλί ανάμεσα σ’ όλη τη Θράκη, σαν κάτι που δεν μπορούσε να το βάλει ο νους σου μέσα στην καρδιά της Τουρκιάς. Ό,τι και να πεις τη χαιρόσουν εκείνη την πολιτεία, που ήταν ολότελα Ρωμέικη, με την ανεξαρτησία και τη λεβεντιά της και ήξερες από πρώτα πως ήταν έτοιμη για ένα φιλότιμο, να σκοτώσει και να σκοτωθεί για τη μεγάλη που λένε Ιδέα. Μα να μη θαρρέψει κανένας πως ήταν και ντιπ ρέμπελοι ή μπόσικοι άνθρωποι, του σχοινιού και του παλουκιού, που δεν το ’χαν για τίποτα να σαπλαντήσουν τον αντικρυνό τους γιατί τους λοξοκοίταξε…
Όχι. Οι άνθρωποι ήταν νοικοκυραίοι. Ντόμπροι και μπεσαλήδες. Κοίταζαν τη δουλειά τους και δεν πείραζαν κανέναν, αν πρώτος αυτός δεν τους πείραζε. Δεν ήταν ντεληφουσέκια, ούτε κοπούκια. Δεν ήταν μ’ άλλα λόγια παλαβοί. Ξύπνιοι ήταν όσο δεν έπαιρνε και πονηροί όσο έπρεπε, για να μην τους ανεβαίνει κανένας στο κεφάλι και τους πάρει τον αέρα….

Φονικά δεν ακούστηκαν ποτέ στον τόπο τους. Σκοτωμοί στις νταβέρνες, πάνω στον καυγά και σούπα-μούπες, όπως δα γίνονται σ’ όλα τα μέρη του κόσμου, όπου υπάρχουν αψόθυμα νιάτα και γρήγορα ανάβουν τα αίματά τους από μια μικρή παραξήγηση, όχι δε θυμόταν ποτέ οι παλιοί έως τότε. Τα καμπανταϊλίκια ήταν για τους άλλους. Αυτοί αν μάλωναν καμιά φορά θα ’ταν για καμιά διαφιλονικούμενη ρίζα μουριάς ή για κανένα καβάκι. Τότε μπορούσαν ν’ αρπάξουν το στυλιάρι ή τον κασμά και να τον φέρουν στην κεφαλή του άλλου.

Ο τόπος ήταν βέβαια φτωχός και το ψωμί έβγαινε δύσκολα. Μα όπως και να το κάνεις, όλοι αναμεταξύ τους ήταν, όπως είπαμε, σαν μια γενιά. Πες αδέλφια, συγγενήδες, πρωτοδευτεροξάδελφα, κουμπάροι, συμπέθεροι, κι αμέσως φίλιωναν. Το αίμα νερό δε γίνεται. Έκοβαν την αμάχη ευτύς σαν τους παίρναγε ο θυμός –το κακό αίμα που τους είχε βαρέσει στο κεφάλι- κι αντάμα τραβούσαν κανένα ποτηράκι ρακί ή να πιουν λίγο μπρούσκο κρασί για να πάει και τούτο με τις καλιακούδες στο κράκουρα και στην οργή…

Κώστας Θρακιώτης
--------------------------------------------------
Ο Κώστας Θρακιώτης, ψευδώνυμο του Θαλή Προδρόμου, γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη το 1909, σπούδασε φιλολογία, δίδαξε σε σχολή θεάτρου και εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση. Πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1994 στην Αθήνα.
--------------------------------------------------
Στη φωτογραφία βλέπουμε «γαϊδουροκαβαλλαρία» νέων του Σουφλίου στη Δαδιά, αρχές της δεκαετίας το ’30.
--------------------------------------------------
http://voreasmagazin.blogspot.gr/2012/07/blog-post_5560.html

Σπουδή πολιτισμού

Μ​​ε αφορμή δηλώσεις και αντιδηλώσεις υπουργού Παιδείας και αρχιεπισκόπου για τη θρησκευτική εκπαίδευση των μαθητών στα ελληνικά σχολεία, θα μου επιτραπεί να ανασύρω ελάχιστο δείγμα γλώσσας και προβληματισμού, πριν από δεκαεννέα χρόνια, για το ίδιο θέμα: Ποιος προβληματισμός και με ποια γλώσσα κατατέθηκε τότε, σε ποιο επίπεδο αντιμάχονται σήμερα οι επαγγελματικά ενδιαφερόμενοι.

Στην «Kαθημερινή» της Kυριακής 29.6.1997, η επιφυλλίδα έγραφε:

«H διδασκαλία του ονομαζόμενου μαθήματος των θρησκευτικών περιλαμβάνεται στην υποχρεωτική για τα Eλληνόπουλα εκπαίδευση. Aν αυτό το μάθημα έχει χαρακτήρα θρησκευτικής κατήχησης (ενώ διδάσκεται από ανθρώπους και με αναλυτικά προγράμματα που δεν έχουν καμιά οργανική σχέση με την ενοριακή και επισκοπική συγκρότηση-λειτουργία της εκκλησιαστικής εμπειρίας) είναι ευκολότατο να αλλοτριωθεί σε νοησιαρχική διδαχή αφηρημένων ιδεολογημάτων, διδαχή που επιπλέον παραβιάζει την ελευθερία του θρησκευτικά αδιάφορου ή αγνωστικιστή μαθητή. H πολιτεία δεν μπορεί να δεχθεί μια τέτοια παραβίαση της ελευθερίας του μαθητή και η Eκκλησία είναι αδιανόητο να συναινεί στην αλλοτρίωση της εμπειρίας της σε ιδεολόγημα.

Tόπος (ο αυτονόητος χώρος) της εκκλησιαστικής κατήχησης είναι μόνο ο ναός: το αρχιτεκτόνημα που δηλώνει-φανερώνει αυτό που στεγάζει – τη μεταβολή μιας σύναξης ανθρώπων σε “εκκλησία”, δηλαδή σε κοινό τρόπο αγαπητικής κοινωνίας της ζωής. Oμως το πολιτικό πρόβλημα, το πρόβλημα που έχει η πολιτεία απέναντι στους πολίτες της, δεν λύνεται με την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολειά. Aν η πολιτεία ενδιαφέρεται να χτίζει-συγκροτεί, με την υποχρεωτική εκπαίδευση, τον άξονα της πολιτισμικής (άρα και κοινωνικής) συνοχής των Eλλήνων, θα απαιτήσει από κάθε μαθητή ελληνικού σχολείου (όποιο θρήσκευμα κι αν έχει ή όποιες ιδεολογικές πεποιθήσεις) κάποιες βασικές γνώσεις για τον πολιτισμό που αποτέλεσε επί αιώνες τη δυναμική της μετοχής των Eλλήνων στο ιστορικό γίγνεσθαι, και εξακολουθεί να συνιστά, ακόμα σήμερα, ενεργό πρόταση με πανανθρώπινη εμβέλεια.

Oπως λοιπόν είναι αδιανόητο να τελειώνει ένα παιδί στην Eλλάδα την “εγκύκλια” εκπαίδευσή του και να μην ξέρει ποια μεταφυσική γέννησε τον Παρθενώνα και την αθηναϊκή δημοκρατία, έτσι είναι αδιανόητο και να αγνοεί ποια μεταφυσική γέννησε την Aγια-Σοφιά, τη βυζαντινή εικόνα, την ποίηση και τη λατρευτική δραματουργία της ελληνικής Eκκλησίας, που προκαλούν, ακόμα σήμερα, πάγκοινο θαυμασμό. Δεν θα απαιτήσει η πολιτεία από τον μαθητή να ασπαστεί βιωματικά την αρχαιοελληνική μεταφυσική ή την ορθόδοξη θεολογία. Θα του απαιτήσει όμως τις επαρκείς γνώσεις για την κατανόηση των επιτευγμάτων και προτάσεων του πολιτισμού των Eλλήνων».

Στα δεκαεννέα χρόνια που μεσολάβησαν από την κατάθεση αυτής της πρότασης, το θέμα της διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία έχει τεθεί επανειλημμένα: Eίτε σε συνέδρια και «διαλόγους» είτε ως αντικείμενο κομματικής αντιμαχίας και απολιθωμένων ιδεολογικών προκαταλήψεων. H πρόταση για την αποσύνδεση του μαθήματος από τη σκοπιμότητα της κατήχησης και η σύνδεσή του με τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις σπουδής του πολιτισμού των Eλλήνων, αγνοήθηκε πλήρως.

H ευθύνη βαραίνει, ολοφάνερα, τα διοικητικά όργανα της ελλαδικής εκκλησίας (κατ’ ευφημισμόν συνοδικά): Δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν την κατήχηση από την προπαγάνδα, δηλαδή την κοινωνούμενη πίστη-εμπιστοσύνη από τις ατομοκεντρικές πεποιθήσεις. Kαταλαβαίνουν το μάθημα των θρησκευτικών σαν εύκολη (και με το αζημίωτο) ιδεολογική «διαφώτιση» και προπαγανδιστική προβολή της ιδεολογίας που με εξουσιαστικά προνόμια οι ίδιοι, χρυσοφορούντες, εκπροσωπούν.

Aν τους ενδιαφέρει η «κατήχηση» των παιδιών, γιατί δεν την μεταφέρουν στον φυσικό της χώρο: στον ναό, όπου συγκροτείται και φανερώνεται η Eκκλησία ως καινός τρόπος ευχαριστιακής κοινωνίας της ζωής;

Ξέρουν όμως ότι το «κατηχητικό» του ναού το απωθούν τα παιδιά, διαιωνίζει ιδεολογήματα νέκρας, ανάλογης με τη μαρξιστική μπαγιατίλα των εμμονών του θλιβερού κ. Φίλη. «Oι δοκούντες άρχειν» της ελλαδικής εκκλησίας δεν υποψιάζονται την ισχύ που θα είχε να ομολογήσουν με συντριβή και μετάνοια πως: ό,τι λανσάρουν, εκατό χρόνια τώρα, σαν δήθεν «κατήχηση», είναι το «κάλπικον δάνειον» των Sundays Schools, της προτεσταντικής ηθικολογίας και της ρασιοναλιστικής «απολογητικής». Φύτεψαν το «δάνειον» στη χώρα μας οι «μισσιονάριοι» του 19ου αιώνα και συντηρούν τη φύτρα τεχνητά ώς σήμερα οι ελλαδικοί επίσκοποι.

O μέσος απροκατάληπτος Eλληνας μάλλον βεβαιώνει ότι το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολειά μας, χρόνια τώρα, είναι μια βαθμολογούμενη νέκρα, μια «πληροφόρηση» άσχετη με τη δίψα του ανθρώπου για ψηλαφητή αλήθεια και ψηλαφητή χαρά ζωής – νέκρα πανομοιότυπη με αυτήν που αναδίνει η ξύλινη γλώσσα των περισσότερων επισκόπων ή το κήρυγμα κάθε Kυριακή πρωί από την κρατική τηλεόραση.

Oμως, αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει ο κ. Φίλης, ο κ. Tσίπρας, αλλά ούτε και ο κ. Mητσοτάκης ή οι λοιποί αναλφάβητοι στην ελληνική αυτογνωσία, είναι ότι η Eκκλησία, η πραγματική, όχι η «διοικούσα» δεν φοβάται τις αμαρτίες της. Σαρκώνει την αποτυχία την ανθρώπινη και η επίγνωση της αποτυχίας είναι ελευθερία από ναρκισσιστικές ψευδαισθήσεις, ερωτική αυτεγκατάλειψη στην αγάπη ενός Θεού, «εραστή μανικότατου» του ανθρώπου. Aν «αμαρτήσεις» μέσα σε ένα κόμμα, θα σου κόψουν τα πόδια. Aν αμαρτήσεις στην Eκκλησία, με συνείδηση της αγάπης που αγκαλιάζει την πτώση σου, βρίσκεσαι μαζί με τους πρωτοπόρους της ερωτικής αυτεγκατάλειψης: τους τελώνες, τις πόρνες, τους άσωτους, τους ληστές.

Ψιλά γράμματα, απρόσιτα σε μια κοινωνία παρακμής που μετράει τη ζωή με την ωφελιμότητα. Tην ίδια ακριβώς με τον κ. Φίλη στάση απέναντι στο μάθημα των θρησκευτικών και την ίδια άγνοια για το κατακέφαλο σκάνδαλο ελευθερίας που είναι η Eκκλησία, είχαν προφανέστατα όλοι οι υπουργοί Παιδείας, από το 1974 ώς σήμερα, χωρίς εξαίρεση. Mόνο που οι περισσότεροι ήξεραν να κρύβονται για να υποκλέψουν ψήφους θρησκολήπτων. O κ. Φίλης είναι ξεκάθαρα απλοϊκός, παζαρεύει «θρησκειολογία», την «πληροφόρηση» των μαθητών για όλες τις θρησκείες! – λογαριάζει βλαμμένα τα παιδιά.

Oι «προοδευτικοί» της ιδεοληψίας, που μας κυβερνάνε δεκαετίες τώρα, είναι όλοι κολλημένοι στο δικό τους «προτεσταντικό κατηχητικό» του 19ου αιώνα: στο δόγμα «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού». Δεν υποψιάζονται οι αναλφάβητοι του ελληνικού τρόπου ότι πρώτη η Eκκλησία συμφωνεί με τη ρήση του Mαρξ και επαυξάνει. Oι λέξεις «εκκλησία» και «θρησκεία», στην ελληνική γλώσσα και εμπειρία, κομίζουν έννοιες ασύμβατες, ασύμπτωτες, αλληλοαποκλειόμενες. Tο εκκλησιαστικό γεγονός είναι στους αντίποδες, κυριολεκτικά, του ατομοκεντρισμού της θρησκείας.

Ψιλά γράμματα για επαγγελματίες της εξουσίας.

Ηετιώνεια Πύλη

Ηετιώνεια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 37.9483°N 23.6365°E

Η θέση της Ηετιωνείας, ακτής, ορμίσκου και χερσονησίδας, βορειοδυτικά του αρχαίου κεντρικού λιμένα Πειραιά

Με το όνομα Ηετιώνεια ή Ηετιωνεία φέρονταν κατά την αρχαιότητα ο πρώτος ορμίσκος αριστερά του εισερχομένου του κεντρικού λιμένα Πειραιά καθώς και η προεξοχή της ακτής που σχημάτιζε αυτόν. Το όνομά της οφείλεται όπως σημειώνουν ο Στέφανος Βυζάντιος και ο Αρποκρατίων στον μυθικό ήρωα του Πειραιά τον Ηετίωνα, που κατέκτησε τη περιοχή.

Το 411 π.Χ. στη περιοχή αυτοί οι λεγόμενοι «τετρακόσιοι», προκειμένου να εμποδίσουν αποτελεσματικότερα τον πιθανό είσπλου του αττικού στόλου που βρισκόταν στη Σάμο και που τον θεωρούσαν πλέον εχθρικό προς αυτούς, έκτισαν τείχος από το εσωτερικό του οποίου και έλεγχαν με μικρή φρουρά τον είσπλου των πλοίων. Το τείχος εκείνο εκτεινόταν σε όλο το μήκος της βορειοδυτικής παραλίας του αρχαίου λιμένα και έφθανε μέχρι τον οχυρό πύργο της Ηετιωνείας όπου και συναντούσε το παλαιό τείχος του Θεμιστοκλή. Μεταξύ δε του παλαιού και του νέου τείχους ανήγειραν τη Μέγιστη Στοά όπου εκεί και υποχρέωναν τους εισαγωγείς σίτου ν΄ αποθηκεύουν αλλά και να τον πωλούν χονδρικά ώστε να πατάξουν την μέχρι τότε αισχροκέρδεια και να γίνεται ο έλεγχος αυστηρότερα. Η «Μέγιστη Στοά» δεν πρέπει να συγχέεται με τηνΙπποδάμεια αγορά.

Στους νεότερους χρόνους με τις εν τω μεταξύ γεωλογικές μεταβολές η Ηετιώνεια άρχιζε από τον είσπλου στο λιμένα και κατέληγε προ των Αλών του Πειραιά, στον άλλοτε Λαρισαϊκό σιδηροδρομικό σταθμό. Στην έκταση αυτή περιλαμβάνονταν ο ορμίσκος της Ηετιωνείας και η ομώνυμη χερσονησίδα. Επί της χερσονησίδας εκείνης υπήρχαν παλαιότερα (μέχρι το 1910) το «Βασιλικό Λεμβαρχείον», η «Φαρική Βάση», τα «Συνεργεία Φάρων» και το «Βασιλικό επάκτιον πυροβολείον» που απέδιδε ναυτικούς χαιρετισμούς. Η άκρη της χερσονησίδας ήταν μικρή νησίδα επί της οποίας φέρονταν ναυτικός φανός και μεγάλος σημαιοφορικός ιστός. Πίσω ακριβώς από τη χερσονησίδα σχηματιζόταν ο ομώνυμος ορμίσκος.

Αναπαράσταση της Ηετιώνειας Πύλης

Σωζώμενα ερείπια Ηετιώνειας Πύλης

Τμήμα της Ηετιώνειας Πύλης

Διατομή τοιχίου Ηετιώνειας Πύλης

Με την πάροδο του χρόνου και την εγκατάσταση του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς σε τίποτα σήμερα δεν θυμίζει, ούτε και κατά το σχήμα, η περιοχή, από την εικόνα που παρουσίαζε η Ηετιώνεια στα πρώτα έτη της σύστασης του Πειραιά, ως επίνειο της πρωτεύουσας της Ελλάδας. Το μόνο που διασώζεται είναι τα ερείπια της αρχαίας Ηετιώνειας πύλης, που βρίσκεται δυτικά των σημερινών σιδηροδρομικών γραμμών του παλαιού Λαρισαϊκού σιδηροδρομικού σταθμού.

Ηετιώνεια Πύλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ηετιώνεια Πύλη αποτελούσε μεγάλο οχυρωματικό έργο στην εποχή του, χωρίς ιδιαίτερη αυλή, που όμως δέσποζε του αρχαίου λιμένα, αριστερά του εισερχομένου, λόγω ακριβώς του βραχώδους υψώματος που είχε ανεγερθεί. Έφερε δίφυλλη θύρα πλάτους 3,70 μ, ανάμεσα σε δύο πύργους διαμέτρου περίπου 10 μ. Το μέτωπο της πύλης προστατεύονταν από προτείχισμα και από μια μεγάλη σκαμμένη τάφρο πλάτους 3,5 μ. που μπροστά στη πύλη στένευε στα 1,80 όπου και υπήρχε ξύλινη κινητή γέφυρα, που στηρίζονταν σε κτιστούς πεσσούς.

Πυρρίχιος. Ο πολεμικός χορός των αρχαίων Ελλήνων

Πυρρίχιος. Ο πολεμικός χορός των αρχαίων Ελλήνων που χόρεψαν οι μυθικοί δαίμονες Κουρήτες για να σώσουν τον νεογέννητο Δία απο τα χέρια του Κρόνου. Διασώθηκε από τους Πόντιους που τον χορεύουν οπλισμένοι και ντυμένοι με μαύρα ρούχα 22/09/2016

Κατηγορίες: FEATURED, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΕτικέτες: αρχαίοι 'Έλληνες, Δίας, Κουρήτες, Πλάτωνας, πόλεμος, Πυρρίχιος, Σέρρα, Σπαρτιάτες, χορός Ο χορός Πυρρίχιος αποκαλείται και Σέρρα, γιατί στον ποταμό Σέρα της Τραπεζούντας υπήρχαν οι πιο φημισμένοι χορευτές. Ο σημερινός χορός των Ποντίων είναι εξέλιξη του αρχαίου Πυρρίχιου, του πολεμικού χορού των αρχαίων Ελλήνων, που αποτελούσε μέρος στρατιωτικής εκπαίδευσης. Αρχές του περασμένου αιώνα, ο Κ. Παπαμιχαλόπουλος ταξίδεψε στον Πόντο και έγραψε ένα έργο με τίτλο «Περιήγησις εις Πόντον», όπου περιέγραφε τον χορό Πυρρίχιο, με τα εξής λόγια: «Χορός πολεμικός. 

Αι κατά πάσας τας διευθύνσεις του σώματος στροφαί, η στενή προς αλλήλους των χορευτών σύσφιξις, η βιαία προς το δάπεδον στροφή, των ποδών οι κτύποι και των όπλων οι γδούποι, αι συσπάσεις των μυών του σώματος, ο ενθουσιασμός ο καταλαμβάνων τους χορευτάς, των θεωμένων αι επευφημίαι, η απανταχού εν είδει σπινθήρος μεταδιδομένη συγκίνησις, πάντα ταύτα προδίδουσι τοιαύτην πρωτοτυπίαν και τοσαύτην αίγλην εις το χορευτικόν σύμπλεγμα, ώστε δικαίως θα ηδύνατό τις να κατατάξη τον Σέρραν-χορόν μεταξύ των διασημοτέρων χορών ολοκλήρου του κόσμου…». Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη και τον Όμηρο, o Πυρρίχιος ήταν ένοπλος χορός, ο οποίος χορευόταν από παιδιά, άντρες αλλά και γυναίκες. 

Περιείχε στροφές στα πλάγια, οπισθοχωρήσεις, πηδήματα και χαμηλώματα, επιθετικές κινήσεις και κινήσεις άμυνας και οι χορευτές έβγαζαν ζωηρές φωνές. Ο Πλάτωνας αναφέρει ότι ο Πυρρίχιος ήταν θείο δώρο των Θεών προς τους Ανθρώπους και τον διαχώριζε σε δύο είδη «τον ειρηνικόν» και «τον πολεμικόν». Αναφέρει μάλιστα ότι ήταν μέρος της λατρείας του Διονύσου. «Πυρρίχιος χορός», όπως τον φαντάστηκε ο Σερ Λώρενς Άλμα-Ταντέμα, Λονδίνο (1869) Η δημιουργία του Πυρρίχιου Σύμφωνα με μια εκδοχή του μύθου ο Πυρρίχιος δημιουργήθηκε από τους Κουρήτες, όταν ο Δίας ήταν βρέφος. Οι Κουρήτες ήταν από τους πρώτους κατοίκους της Κρήτης και χόρεψαν πάνοπλοι έναν πολεμικό χορό για να καλύψουν το κλάμα του και να μην τον ακούσει ο Κρόνος που τον κυνηγούσε. Κουρήτες χορεύουν γύρω από τον Δία βρέφος Ο Στράβωνας αναφέρει ότι ο πρώτος που χόρεψε τον πολεμικό χορό ήταν ο γιος του Αχιλλέα, ο Πύρρος, επειδή χάρηκε που σκότωσε τον Ευρύπυλο, ενώ μερικοί υποστηρίζουν ότι τον χόρεψε ο Κουρήτης Πύρριχος πάνω από το σώμα του Πάτροκλου για να τον θρηνήσει.

 Στα αρχαία κείμενα αναφέρεται ότι οι χορευτές ήταν παρατεταγμένοι σε στρατιωτική διάταξη, κρατούσαν ασπίδα και δόρυ και μιμούνταν κινήσεις στρατιωτών σε ώρα μάχης. Οι Αθηναίοι τον χόρευαν στα Παναθήναια και οι Σπαρτιάτες κατά τη διάρκεια πολεμικών αναμετρήσεων.  Μάλιστα σε ένα κείμενο του Ξενοφώντα αναφέρεται μια γιορτή που διοργάνωσαν το 400 π.Χ. οι κάτοικοι της Κερασούντας, στην οποία χόρεψαν Πυρρίχιο. 




Στη διάρκεια των χρόνων οι Πόντιοι συνέχισαν να χορεύουν τον έντονο πολεμικό χορό, ο οποίος θεωρείται η πιο γνήσια εκδοχή του αρχαίου Πυρρίχιου. Οι χορευτές είναι άντρες, ντυμένοι με μαύρα ρούχα και οπλισμένοι, οι οποίοι στέκονται σε ευθεία παράταξη πιασμένοι χέρι χέρι με το κεφάλι ψηλά. Σταδιακά ο ρυθμός του χορού ανεβαίνει και παρά τις διαφοροποιήσεις που έχει υποστεί στο πέρασμα του χρόνου, συνεχίζει να ξεσηκώνει όσους τον παρακολουθούν.... 


http://www.mixanitouxronou.gr/pirrichios-o-polemikos-choros-ton-archeon-ellinon-pou-chorepsan-i-mithiki-demones-kourites-gia-na-sosoun-ton-neogennito-dia-apo-ta-cheria-tou-kronou-diasothike-apo-tous-pontious-pou-ton-chorevoun-o/


Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/pirrichios-o-polemikos-choros-ton-archeon-ellinon-pou-chorepsan-i-mithiki-demones-kourites-gia-na-sosoun-ton-neogennito-dia-apo-ta-cheria-tou-kronou-diasothike-apo-tous-pontious-pou-ton-chorevoun-o/

Σωζόπολη Βουλγαρίας: Επισκέψιμο το ιερό της Δήμητρας και της Περσεφόνης

Το ακρωτήριο 'Σκαμνί' στη Σωζόπολη (Βουλγαρία)


Το Ιερό της Δήμητρας και της Περσεφόνης του 4ου π.Χ. αιώνα ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι στη Σωζόπολη.

Σημειώνεται ότι είναι το πρώτο τέτοιο ιερό που ανακαλύφθηκε στη Βουλγαρία και είναι το μόνο διατηρημένο στα Βαλκάνια.

Επιπλέον, στη μύτη ‘Σκαμνί’ (Skamni- Скамни) οι αρχαιολόγοι απέτυχαν να αποκαλύψουν πλήρως και τη βασιλική που είχε χτισθεί (τα χριστιανικά χρόνια) επάνω στο αρχαίο ιερό.

Θα αποτελεί ένα από τα εμβληματικά σημεία της πόλης και ένα αγαπημένο μέρος για περιπάτους, ειδικά στο ηλιοβασίλεμα.

Το ακρωτήριο Σκαμνί είναι από τα παλαιότερα σημεία στη Σωζόπολη και είχε επιλεγεί πριν από 3.000 χρόνια (από τους Έλληνες) για τη δημιουργία ενός ναού.


Στην περιοχή είχε χτισθεί μια (ελληνική) αποικία κυρίως γύρω από τις εξορύξεις χαλκού. Αλλά, οι ιδρυτές της Απολλωνίας είχαν χτίσει ναούς για τις πεποιθήσεις τους και τα τελετουργικά τους.


Τα βράχια του ακρωτηρίου κατά τον 6ο π.Χ. αιώνα ήταν το καταλληλότερο μέρος για τη δημιουργία ιερού για τις θεές Δήμητρα και Περσεφόνη, όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα.


Η αναπληρώτρια καθηγήτρια και υπεύθυνη για το ανασκαφικό έργο, Χριστίνα Παναγιώτοβα είπε :


«είναι ορατά τα ίχνη της κοπής των βράχων και όλο το ιερό είναι γεμάτο με αναθηματικά σκεύη που είχαν γίνει ειδικά για το τελετουργικό- αυτές οι μικροσκοπικές κανάτες. Βρέθηκαν πολλά αγάλματα από ψημένο πηλό και τερακότα και πραγματικά χάρη σε αυτά συνειδητοποιήσαμε ότι στην πραγματικότητα ήταν μέρος από το ναό της Δήμητρας και της Περσεφόνης».



(Σημείωση Γ.Ε.: Στο βουλγαρικό κείμενο της Βουλγαρικής Εθνικής Τηλεόρασης δεν αναφέρεται πουθενά ότι ήταν αρχαία ελληνική πόλη και ότι τα ευρήματα είναι από Έλληνες αποίκους στην περιοχή- απλά αναφέρει αόριστα ότι προέρχονται «από τους αποίκους». Εμείς προσθέσαμε τις διευκρινιστικές παρενθέσεις στο κείμενο)
--


© mikres-ekdoseis- Γιῶργος Ἐχέδωρος
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης τουιστολογίου παραγωγής- http://www. mikres-ekdoseis.gr

3 χρυσές συμβουλές που θα κρατήσουν υγιείς τις φλέβες σας

Η κληρονομική προδιάθεση είναι ο βασικός ένοχος για τις φλεβικές παθήσεις όταν αυτές εμφανίζονται στα πόδια σας. Παρόλα αυτά, υπάρχουν τρεις βασικές καθημερινές συνήθειες ...

ΕΘΝΟΣ On Line
16:24, 29/2

3 χρυσές συμβουλές που θα κρατήσουν υγιείς τις φλέβες σας

Η κληρονομική προδιάθεση είναι ο βασικός ένοχος για τις φλεβικές παθήσεις όταν αυτές εμφανίζονται στα πόδια σας. Παρόλα αυτά, υπάρχουν τρεις βασικές καθημερινές συνήθειες που μπορούν να αποτρέψουν για μεγάλο χρονικό διάστημα την εμφάνισή τους και να επιβραδυνθεί η εξέλιξη των κιρσών και των ευρυαγγειών αλλά και να βελτιωθεί ότι έχει ήδη εμφανιστεί.

Τα μέτρα αυτά συνοψίζονται σε τρεις κατηγορίες:

Βάλτε τα πόδια σας ψηλά


Η τοποθέτηση των ποδιών σε ανάρροπη θέση είναι ότι καλύτερο μπορεί να κάνει κάποιος για να βοηθήσει στην φυσιολογική κυκλοφορία του αίματος στα πόδια. Αυτό θα οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων και του οιδήματος τα οποία συνδέονται με την φλεβική ανεπάρκεια. Όμως, εύκολο είναι να το λέει κανείς και πιο δύσκολο να το κάνει.

Τα περισσότερα καθίσματα - καρέκλες, πολυθρόνες, ανακλινόμενα καθίσματα κλπ- δεν επιτρέπουν στα πόδια να λάβουν την απαραίτητη ανάρροπη θέση. Και σίγουρα, το να βάζει κανείς τα πόδια πάνω στο γραφείο σε ώρα εργασίας βοηθάει πολύ την φλεβική ανεπάρκεια αλλά δεν είναι καθόλου καλό για την καριέρα του.

Αυτό που θα πρέπει να επιδιώκει όποιος πάσχει από φλεβική ανεπάρκεια είναι να σηκώνει τα πόδια του σε υψηλότερο σημείο από το επίπεδο των γοφών όσο πιο συχνά γίνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας.
όταν κάθεστε σε καρέκλα ή στον καναπέ μπορείτε να τοποθετείτε τα πόδια σας σε σκαμπό απέναντί σας.
στο γραφείο να χρησιμοποιείτε πάντα υποπόδιο.
όταν είναι απαραίτητο να κάνετε πολύωρη εργασία στο γραφείο να φροντίζετε να κάνετε διάλειμμα κάθε 30-40 λεπτά. Το να περπατήσετε για 5 λεπτά στο γραφείο έχει σαν αποτέλεσμα την σύσπαση των μυών της γαστροκνημίας και την λειτουργία της "δεύτερης καρδιάς", η οποία αδειάζει από αίμα τις φλεβικές δεξαμενές και το προωθεί προς την καρδιά, μειώνοντας την πίεση στις φλέβες των ποδιών.
το ίδιο ισχύει όταν είμαστε αναγκασμένοι σε πολύωρη ορθοστασία. Ένα 5λεπτο περπάτημα κάθε 30-40 λεπτά ορθοστασίας διατηρεί την πίεση στις φλέβες χαμηλή με τον ίδιο μηχανισμό.
το βράδυ κατά τη διάρκεια του ύπνου συνιστάται η τοποθέτηση μαξιλαριών στα πόδια, έτσι ώστε να είναι σε υψηλότερο επίπεδο από τους γοφούς. Επειδή τα μαξιλάρια έχουν την τάση να φεύγουν από τη θέση τους, εναλλακτική λύση είναι η τοποθέτηση διπλωμένης κουβέρτας κάτω από το στρώμα στην πλευρά που βρίσκονται τα πόδια.

Ασκηθείτε

Τα φλεβικά προβλήματα έχουν λάβει επιδημικές διαστάσεις τις τελευταίες δεκαετίες κυρίως εξαιτίας της καθιστικής ζωής και της ακινησίας που επιβάλλει το life style.

Η συχνή άσκηση βοηθάει στην βελτίωση του μυϊκού τόνου στους μύες της κνήμης βοηθώντας την πιο αποτελεσματική λειτουργία της μυϊκής αντλίας της κνήμης. Με τον τρόπο αυτό βελτιώνεται η προώθηση του αίματος προς την καρδιά. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν δηλαδή ο μυϊκός τόνος δεν είναι καλός όπως όταν κάποιος κάνει καθιστική ζωή, το αίμα συσσωρεύεται στις φλεβικές δεξαμενές της κνήμης αυξάνοντας την φλεβική πίεση, γεγονός το οποίο αυξάνει δραματικά την συχνότητα των κιρσών και των ευρυαγγειών.

Όλες οι ασκήσεις είναι καλές και ειδικότερα εκείνες που γυμνάζουν τους μύες της κνήμης. Το περπάτημα είναι ότι καλύτερο μπορεί να κάνει κάποιος σαν άσκηση για την φλεβική ανεπάρκεια. Το ποδήλατο και η κολύμβηση είναι άλλα έξοχα παραδείγματα.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ασκήσεις οι οποίες αυξάνουν υπέρμετρα την πίεση στην κοιλιά είναι καλύτερο να αποφεύγονται επειδή η αύξηση της πίεσης επιδεινώνει την φλεβική ανεπάρκεια. Αυτό συμβαίνει διότι η αύξηση της πίεσης στις μεγάλες φλέβες που βρίσκονται στην κοιλιά οδηγεί σε αύξηση της πίεσης στις φλέβες των κάτω άκρων και επιβαρύνει το έργο των φλεβικών βαλβίδων. Τέτοιες ασκήσεις είναι η άρση βαρών, οι κοιλιακοί και το τρέξιμο.

Η πιο απλή άσκηση που μπορεί να κάνει κανείς είναι να σηκώνεται στις μύτες των δακτύλων των ποδιών του αρκετές φορές την ημέρα. Είναι άσκηση η οποία γίνεται οπουδήποτε και δεν χρειάζεται να έχει κανείς ελεύθερο χρόνο για να την κάνει. Κάντε την άσκηση αυτή όποτε, όπου και όσες φορές μπορείτε - οι μύες της κνήμης σας και επομένως οι φλέβες των ποδιών σας θα το εκτιμήσουν ιδιαιτέρως!

Σωστές κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης

Ιατρικές μελέτες έχουν αποδείξει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η εφαρμογή εξωτερικής πίεσης στα πόδια επιβραδύνει την πρόοδο και βελτιώνει την ήδη υπάρχουσα φλεβική ανεπάρκεια. Επιπρόσθετα βοηθάει στην ταχύτερη ανάρρωση μετά από επεμβάσεις για την αποκατάσταση της φλεβικής ανεπάρκειας, στην ανακούφιση από τα συμπτώματα και στη μείωση του οιδήματος στα πόδια.

Ο καλύτερος τρόπος για την εφαρμογή εξωτερικής πίεσης είναι οι ελαστικές κάλτσες διαβαθμισμένης συμπίεσης. Ονομάζονται έτσι επειδή η πίεση που ασκούν στα πόδια είναι ισχυρότερη στους αστράγαλους και μειώνεται στην κνήμη και ακόμη περισσότερο στο μηρό.

Οι ελαστικές κάλτσες είναι πολλών ειδών. Μπορούν να διαφέρουν στην πίεση που εφαρμόζουν στους αστράγαλους, στο ύψος, στην ύφανση κλπ. Η επιλογή της σωστής ελαστικής κάλτσας για κάθε περίπτωση πρέπει να γίνεται σε συνεργασία του ασθενούς και του θεράποντα ιατρού, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται το καλύτερο αποτέλεσμα ενώ ταυτόχρονα να μην επηρεάζεται αρνητικά η ποιότητα ζωής του ασθενούς. Ιδιαίτερη σημασία σε αυτό έχει το μέγεθος της κάλτσας. Το σωστό μέγεθος καθορίζεται μετά από τη μέτρηση του ποδιού σε συγκεκριμένα σημεία. Οι κάλτσες θα πρέπει να φοριούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας και ποτέ το βράδυ, εκτός από ειδικές περιπτώσεις μετά από επέμβαση και σύμφωνα με τις οδηγίες του αγγειοχειρουργού.

Για περισσότερες πληροφορίες και υπεύθυνη ενημέρωση επισκεφτείτε την ιστοσελίδα: www.veins.gr ή επικοινωνήστε με τον κο Αλέξανδρο Ματθαίου, Αγγειοχειρουργός, Τηλ.: 2130035757, 6973821847