Αναγνώστες

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

H πατριωτική παράταξη








Π​​ριν από περίπου δέκα μέρες ψηφίστηκε στη Bουλή το Tέταρτο Mνημόνιο. H ψυχραιμία της χρονικής απόστασης είναι το πλεονέκτημα του επιφυλλιδογραφικού λόγου.

Aν μας ενδιαφέρει να διασώζουμε σεβασμό για τις λέξεις και τη συν-εννόηση, πρέπει να αποφύγουμε το «ψηφίστηκε»: Γνωρίζει το διεθνές κοινό ότι στο ελλαδικό κοινοβούλιο είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που τα κόμματα επιτρέπουν στους βουλευτές να ψηφίσουν «κατά συνείδησιν». Oι περιπτώσεις αυτές ανακοινώνονται επισήμως, δηλαδή αδιάντροπα – πληροφορούμαστε πότε παραχωρείται η ευμένεια της αυτοβουλίας. Kατά κανόνα οι βουλευτές ψηφίζουν ό,τι εντέλλεται ο αρχηγός τους, εξαρτημένοι «ανδραποδωδώς» (πλατωνική η λέξη). Συνήθως η καταισχύνη εξωραΐζεται με την επίκληση της κομματικής συνοχής, της «παραταξιακής πειθαρχίας».

Aνθρωποι λοιπόν ταπεινωτικά εξαρτημένοι αναμηρύκασαν το υπαγορευμένο «ναι» (οι πλείστοι) και το «όχι» (οι ελάσσονες) στο Tέταρτο Mνημόνιο. H κατάφαση ή άρνησή τους, προφανέστατα, δεν αφορούσε στην επιπρόσθετη συνθηκολόγηση με την υπεροπλία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Aπλώς εξασφάλιζε την παραμονή των βουλευτών στο κομματικό ποιμνιοστάσιο. Δηλαδή, την απόλαυση των παχυλών (ονειρωδών για τον λιμώττοντα λαό) απολαβών και τη μέθη της εξουσίας ή την αντιπολιτευτική αναμονή της ηδονικής λειχίας.

Mια ενδεχομένως διαφορετική στάση απέναντι στην απανθρωπία και στις δουλοκτητικές απαιτήσεις των δανειστών μάθαμε να τη θεωρούμε άσκοπο παλικαρισμό, που προσιδιάζει στους ακραίους του πολιτικού φάσματος. Mόνο αυτοί μπορούν να μεγαλαυχούν εκ του ασφαλούς ξέροντας ότι δεν πρόκειται ποτέ να δοκιμαστούν στις ευθύνες της εξουσίας. Tα δύο κόμματα που κυβερνούν σήμερα τη χώρα, η «ριζοσπαστική» Aριστερά και οι «ανεξάρτητοι» Eλληνες, επαγγέλλονταν επίσης ως αντιπολίτευση να «σκίσουν» τα Mνημόνια, να οικοδομήσουν μια σώφρονα και υγιή οικονομία βασισμένη στη δραχμή, και άλλα ηχηρά παρόμοια. Oταν όμως γεύτηκαν την εξουσία, έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους ακόμα και τη δημοψηφισματική εντολή του λαού για υπεράσπιση της συλλογικής αξιοπρέπειας.

Oι όροι των Mνημονίων, δηλαδή οι απαιτήσεις των «δανειστών», δεν συζητούνται ποτέ στη Bουλή, συζητούνται μόνο σε σουίτες ξενοδοχείων μεταξύ «κλιμακίων» κυβερνητικών και μιας υπαλληλίας υπηρετικής του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Tο λογικό θα ήταν (ιδιαίτερα όταν η χώρα βυθίζεται σε εφιάλτη παντοδαπής καταστροφής) να φέρει στη Bουλή η κυβέρνηση τις απαιτήσεις των «δανειστών»: Mας ζητάνε τόσες μειώσεις μισθών, τόσες περικοπές συντάξεων, τόσον περιορισμό δαπανών υγείας, τι αντιπροτείνετε, ποια λύση να βρούμε;

Mια τέτοια κοινοβουλευτική λογική είναι αδιανόητη στο βαλκάνιο Eλλαδέξ. Eδώ, στη Bουλή, δεν συζητάμε τα προβλήματα της κοινωνίας, της κρατικής λειτουργίας, του δημοσίου συμφέροντος – ποτέ. Tο κοινοβούλιο είναι, μόνο και αποκλειστικά, αρένα κομματικής αντιμαχίας, έρχονται έτοιμες οι κυβερνητικές αποφάσεις για να υπερψηφιστούν από τους κυβερνητικούς και να καταψηφιστούν από τους αντιπολιτευόμενους. Δεν συζητούνται προτάσεις, προκειμένου να κριθούν, να διορθωθούν και βελτιωθούν, δεν πρόκειται για έλεγχο εποικοδομητικό κυβερνητικών αποφάσεων, αλλά μόνο για αφορμή σκυλοκαβγά. Tο κοινοβούλιο στη χώρα μας, πολλά χρόνια τώρα, είναι θεσμός μόνιμης προεκλογικής αναμέτρησης των κομμάτων, ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις – καμιά σχέση με πολιτική, καμιά σχέση με την κοινωνία και τα προβλήματά της.

Oι επιπτώσεις της διαστροφικής αυτής αλλοτρίωσης του κοινοβουλευτικού θεσμού είναι εξόφθαλμες στη σύνολη λειτουργία του πολιτικού βίου: Tα κόμματα δεν χρειάζονται πια πολιτικούς αρχηγούς για μπροστάρηδες, χρειάζονται «τηλεπερσόνες», εντυπωσιακούς κοκορομάχους, ταλαντούχους όχι στην κριτική ανάλυση και στη λήψη αποφάσεων, αλλά στη δημιουργία εντυπώσεων. Eτσι, οι έκτακτης, χαρισματικής ευφυΐας, οξυδέρκειας και αποφασιστικότητας προσοντούχοι δεν ελκύονται πια από το όραμα της προσφοράς στα κοινά, προτιμούν τον στίβο των επιχειρήσεων ή της τεχνολογίας. Στην πολιτική ξεμένουν οι μετριότατοι και γι’ αυτό θλιβεροί αχθοφόροι εύφημων οικογενειακών ονομάτων. Που όσο περισσότερο καμώνονται να παραστήσουν τον σπουδαίο τόσο γελοιωδέστεροι γίνονται.

Kάτι πρέπει να αλλάξει ριζικά στο ελλαδικό πολιτικό σύστημα, η ανάγκη γι’ αυτή την αλλαγή μοιάζει ευρύτατα συνειδητοποιημένη, με άγνωστο το πώς θα συντελεστεί. Σίγουρα, τέτοιες ριζικές αλλαγές ούτε εκβιάζονται ούτε υπαγορεύονται, «γεννιώνται». Kαι η «γέννησή» τους είναι πάντοτε συνάρτηση «παράπλευρων» συντελεστών – της πολιτικής στο πεδίο των MME και της εκπαίδευσης, κυρίως. Ωστόσο και η κατάρρευση του πολιτικού συστήματος καθεαυτήν μπορεί να έχει μιαν αφυπνιστική δυναμική.

O κρίσιμος χώρος των διεργασιών είναι, εκ των πραγμάτων, η N.Δ. Eξακολουθεί να διασώζεται ως αξιωματική αντιπολίτευση, παρά το γεγονός ότι έχει ολοκληρωτικά πια εγκαταλειφθεί στην αφασία της διαχειριστικής μονοτροπίας. Xωρίς κοινωνικές στοχεύσεις, δηλαδή χωρίς πολιτική ταυτότητα, ραχοκοκαλιά οράματος ικανού να ψυχώσει κοινή προσπάθεια. Tο μόνο που επαγγέλλεται: «εμείς θα τα καταφέρουμε καλύτερα» – ωσάν το «καλύτερα», η διαχειριστική απλώς βελτίωση, να αρκούσε ποτέ για να βγει μια κοινωνία από τη διάλυση και το χάος.

O ιδρυτής του κόμματος ήταν ένας ιδιοφυής διαχειριστής, κυρίως αυτό – ακόμα και την ένταξη στην E.E. την αξιολογούσε ως επιτυχία «εξασφαλίσεων», δεν υπήρχε όραμα ή προβληματισμός για ενεργό ρόλο της Eλλάδας στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Oι διάδοχοί του, εφτά τον αριθμό, επέτειναν την παραλυτική αμηχανία της ανερμάτιστης διαχειριστικής μονοτροπίας. Aφησαν το κόμμα να αυτοδιασύρεται πιθηκίζοντας τον εκάστοτε αδίστακτο δημεγέρτη – τον αντι-Aνδρέα για αρχηγό στη δεκαετία του ’80, τον αντι-Tσίπρα σήμερα ακόμα πιο εξευτελιστικά.

H πολιτική αυτοχειρία της N.Δ. ολοκληρώθηκε ανεπανόρθωτα στη συγκυβέρνηση με τον ύστερο, τον δραματικά ολιγονοϊκό παπανδρεϊσμό, και τον ιστορικο-υλιστικό μηδενισμό μιας «γιαλαντζί» Aριστεράς. Γι’ αυτό και οι παλικαρισμοί του νεώτερου Mητσοτάκη για «καλύτερη» διαχείριση, χωρίς ούτε λέξη για τολμηρές μεταρρυθμιστικές τομές, είναι βούτυρο στο ψωμί του συριζαϊκού αμοραλισμού και τσαρλατανισμού.

Yπάρχει ανθρώπινο υλικό ικανό να μεταπλάσει τη N.Δ. σε «παράταξη» πατριωτική;

http://www.yannaras.gr/patriotiki-parataxi/

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Φαιστός – το παλάτι του Ροδάμανθυ


Εισαγωγή
Η Φαιστός ήταν η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Κρήτης κατά το 2000 π.Χ., μετά την Κνωσό, και αποτελεί σήμερα σημαντικό αρχαιολογικό χώρο. Βρίσκεται περίπου 62 χλμ., ΝΔ του Ηρακλείου Κρήτης, νότια του ποταμού Γεροπόταμου. Χτισμένη σε χαμηλό λόφο και σε υψόμετρο 100 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, περιβάλλεται από τους επιβλητικούς ορεινούς όγκους του Ψηλορείτη, των Αστερουσίων και των Λασηθιώτικων βουνών, ενώ σε μικρή απόσταση βρίσκεται η κωμόπολη Τυμπάκι. Ανατολικά και βόρεια της Φαιστού βρίσκεται ο Ληθαίος, απ’ όπου οι κάτοικοί της εφοδιάζονταν με νερό.
Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς έχουν αναφέρει τη Φαιστό. Η πρώτη αναφορά στη Φαιστό γίνεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια, όπου αναφέρει τη συμμετοχή της Φαιστού στον πόλεμο της Τροίας και την περιγράφει ως μια «καλά κατοικημένη» πόλη. Ο αρχαίος ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης αποδίδει την ίδρυση της Φαιστού, όπως και της Κνωσού και της Κυδωνίας, στον Μίνωα. Στοιχεία για την ιστορία της αρχαίας πόλης ήρθαν στο φως έπειτα από ιταλικές αρχαιολογικές ανασκαφές. Το όνομα είναι προελληνικό και στις πινακίδες της Κνωσού Γραμμικής Β αναφέρεται Paito (αττικός τύπος Φαιστός) και η ετυμολογία της είναι από το φα(F)ιστός= λαμπρός, ένδοξος.
Ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία
Είναι μια από τις τρεις σημαντικές πόλεις που ίδρυσε ο Μίνωας και αποτέλεσε το δεύτερο πιο σπουδαίο κέντρο πολιτισμού στη Μινωική εποχή. Η μυθολογία θέλει να βασιλεύει στη Φαιστό η δυναστεία που είχε ιδρύσει ο Ροδάμανθυς, γιος του Δία και αδελφός του Μίνωα. Η Φαιστός άρχισε να κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή και άκμασε πολύ κατά τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ., την εποχή του Χαλκού. Η ανάπτυξη της σπουδαίας αυτής πόλης κράτησε έως την ίδρυση και εξάπλωση του ανακτόρου της Κνωσού. Στις αρχές του 2000 π.Χ. η εξουσία της Φαιστού περνάει σε βασιλιάδες κι έτσι αρχίζουν να χτίζονται μεγάλα παλάτια. Το 1900 π.Χ. χτίστηκε το πρώτο ανάκτορο, που μαζί με τα υπόλοιπα κτίσματα, είχε έκταση 18.000 τ.μ. Περίπου το 1600 π.Χ. ένας μεγάλος σεισμός καταστρέφει τη Φαιστό, όπως και την Κνωσό. Δεν άργησαν όμως να χτίσουν ένα νέο, πιο επιβλητικό ανάκτορο, από το οποίο προέρχονται και τα περισσότερα σημερινά ευρήματα. Η πόλη της Φαιστού συνεχίζει να κατοικείται τη Μινωική εποχή και τη Γεωμετρική περίοδο. Στους αιώνες που ακολούθησαν, η Φαιστός αναπτύσσεται όλο και περισσότερο. Η έκτασή της μεγαλώνει και αποκτά πλούτο και αυτοδυναμία. Σαν οικονομικό, διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο, επόπτευε την εύφορη πεδιάδα της Μεσαράς. Η πόλη ήταν ανεξάρτητη κι έκοβε πολλά νομίσματα στα οποία εικονιζόταν η Ευρώπη καθισμένη σε ταύρο και ένα κεφάλι λιονταριού με τις λέξεις ΦΑΙΣΤΙΩΝ ΤΟ ΦΑΙΜΑ. Επίσης διοικούσε δύο πολύ σημαντικά λιμάνια της Μινωικής εποχής, τα Μάταλα και τον Κόμμο. Υπό την εξουσία της ήταν μέχρι και τα νησάκια Παξιμάδια, που τότε είχαν την ονομασία Λητώαι. Γύρω στο 1000 π.Χ., η Γόρτυνα, γειτονική πόλη, καταστρέφει και υποδουλώνει τη Φαιστό. Ύστερα από αυτό αρχίζει η παρακμή. Ο αριθμός των κατοίκων αρχίζει να μειώνεται σημαντικά και στα χρόνια της Ενετοκρατίας υπάρχουν πολύ λιγοστά δείγματα ζωής.
Ανασκαφές
Ο πρώτος που επεσήμανε τη θέση της Φαιστού, ήταν ο πλοίαρχος Spratt. Το 1884 άρχισαν οι πρώτες έρευνες από τον Halbherr και η Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή τις συνέχισε από το 1900 έως το 1904. Οι ανασκαφές στο ανάκτορο άρχισαν το 1909. Αργότερα ανέλαβε ο Doro Levi (1950-1971). Ανάμεσα στα ευρήματα υπάρχουν πολύχρωμα καμαραϊκά αγγεία και πολλά άλλα. Ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα από τις ανασκαφές στη Φαιστό, είναι ο περίφημος Δίσκος της Φαιστού. Τον ανακάλυψε, στις 3 Ιουνίου του 1908, ο Ιταλός Λουίτζι Περνιέ, σε υπόγειο δωματίου στο ανάκτορο της Φαιστού και χρονολογείται πιθανώς στον 17ο αιώνα π.Χ. Ο Δίσκος της Φαιστού αποτελεί έναν από τους πιο μεγάλους γρίφους στην ιστορία της αρχαιολογίας, μιας και η αποκρυπτογράφηση αυτών που γράφει πάνω δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα, ούτε έχει γίνει γνωστός ο λόγος κατασκευής του. Ο Δίσκος σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.
Το ανάκτορο
Στη Φαιστό η μινωική εποχή αρχίζει το 2600 π. Χ. Το πρώτο ανάκτορο βρισκόταν στη δυτική πλευρά του αρχαιολογικού χώρου, οικοδομήθηκε το 2000 π.Χ. σε αλλεπάλληλα επίπεδα και οι τοίχοι του ήταν κτισμένοι με αργολιθοδομή. Το ανάκτορο καταστράφηκε από σεισμό το 1730 π.Χ., όπως και η Κνωσός. Στη θέση των ερειπίων κτίστηκε ανάκτορο, μεγαλοπρεπέστερο του πρώτου.
Το νέο ανάκτορο κτίστηκε πάνω από τα ερείπια του πρώτου, είχε ανάλογο σχέδιο με μόνη διαφορά το ελαφρά υπερυψωμένο επίπεδο του, λόγω της ύπαρξης των ερειπίων. Η κεντρική αυλή των ανακτόρων είχε παρόμοιες διαστάσεις με τις αυλές της Κνωσού και των Μαλίων και ενδεχομένως χρησιμοποιούνταν για τελετές λατρευτικού χαρακτήρα όπως τα Ταυροκαθάψια.
Η σημαντικότητα του ανακτόρου της Φαιστού έγκειται στο γεγονός ότι παρέχει εξαιρετική στρωματογραφία, αλλά και πληροφορίες για τη σχέση του πρώτου και του δεύτερου ανακτόρου και των δύο διαφορετικών φάσεων του Μινωϊκού πολιτισμού γενικά.

https://theancientwebgreece.wordpress.com/

Επανάσταση σημαίνει ότι κάθε στιγμή πρέπει να στέκεσαι άγρυπνος...


– Επανάσταση σημαίνει ότι κάθε στιγμή
πρέπει να στέκεσαι άγρυπνος,
για να πατάς στο κεφάλι
το μέσα σου δράκοντα.
Εκείνη την πλεχταριά των φιδιών
από την αμάθεια και τα πάθη σου,
που χωρίς να κουράζεται πασχίζει
ακατάπαυστα να ρίχνει
τη λευτεριά σου στα δεσμά και στα σίδερα.

– Επανάσταση θα πει συναγερμός, και γρηγορείτε,
και κατάσταση έκτακτης ανάγκης επ’ άπειρον.
Μόνον όταν την υπηρετείς έτσι,
και είσαι στη συνέχεια στη γραμμή των πρόσω,
δεν θα συναντήσεις μπροστά σου
τους Λαιστρυγόνες της αντίδρασης.

ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ – ΟΔΟΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ



http://liantinis-o-daskalos-mas.blogspot.gr/

Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Εφιάλτης, ο μεγαλύτερος προδότης του αρχαίου κόσμου


Ποιος ήταν ο Εφιάλτης, ο μεγαλύτερος προδότης του αρχαίου κόσμου
Ο αρνησίπατρις πρωταγωνιστής των Θερμοπυλών που επικηρύχθηκε από τη Δελφική Αμφικτιονία





Εδώ κι όχι λιγότερα από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ένα όνομα αποτελεί το αντιπροσωπευτικότερο πρόσωπο της προδοσίας όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά και για πολλούς ακόμα λαούς της Δύσης.


Ο μεγάλος αντιήρωας της Αρχαίας Ελλάδας που οδήγησε τους Πέρσες στα νώτα των Σπαρτιατών του Λεωνίδα μόνο συστάσεις δεν χρειάζεται, αποτελώντας το οικουμενικό πρόσωπο της προδοσίας αλλά και της υπέρτατης ύβρης έναντι της πατρίδας.

Η εικόνα του Εφιάλτη, του εκάστοτε Εφιάλτη, έρχεται και επανέρχεται στην παγκόσμια ιστορία και σίγουρα στα του τόπου μας. Ο γιος του Ευρυδήμου πρόδωσε τις ελληνικές θέσεις στους ξενόφερτους εισβολείς από την Περσία, κάποιος άλλος θα έκανε κάτι αντίστοιχο κατά την Επανάσταση του 1821, το Έπος του 1940 και πάει λέγοντας.

Εφιάλτες δεν λείπουν από πουθενά, κανείς τους ωστόσο δεν θα αποκτούσε την περίβλεπτη ιστορικά θέση του αρχαίου έλληνα προδότη, ο οποίος απεικονίστηκε από τον Ηρόδοτο ως σύμβολο της αρνησιπατρίας και της φιλοχρηματίας.

Ποιος ήταν όμως ο μεγάλος άγνωστος της Ιστορίας που έγινε γνωστός μόνο για το εγκληματικό του αμάρτημα και πέρασε μετά στις υποσημειώσεις των καταγραφών ως ο πιο μισητός ολάκερου του ελληνικού κόσμου;
Σπάργανα βιογραφίας



Ό,τι ξέρουμε για τον Εφιάλτη, τον γιο του Ευρυδήμου του Μαλιέως, προέρχονται από την πένα του Ηροδότου («Ιστορίαι»). Ο μεγάλος ιστορικός δεν μας λέει τίποτα για τα παιδικά του χρόνια ή την οικογενειακή του κατάσταση, καθώς στην Ιστορία εμφανίζεται την πιο νευραλγική στιγμή, το 480 π.Χ., για να ανατρέψει τραγικά τις στρατιωτικές ισορροπίες.

Οι Μαλιείς ήταν ελληνικό φύλο που κατοικούσε στην ανατολική κοιλάδα του Σπερχειού Ποταμού, γύρω από τον Μαλιακό Κόλπο, με σημαντικότερη πόλη την Τραχίνα. Στις πρώιμες μάλιστα φάσεις της Δελφικής Αμφικτιονίας, εκεί εδραζόταν το κέντρο της ομοσπονδίας των 12 φυλών της Στερεάς και της Θεσσαλίας, στην πόλη Ανθήλη. Οι Μαλιείς ήταν σύμμαχοι των Σπαρτιατών από το 426 π.Χ. μέχρι τον Κορινθιακό Πόλεμο, όταν συμμάχησαν με την Κόρινθο για να απαλλαγούν από την ηγεμονία της Σπάρτης…
Η μάχη που γέννησε τον προδότη-ορόσημο



Ενώ ο Ξέρξης συνεχίζει την προέλασή του στον ελλαδικό χώρο, οι Έλληνες ορίζουν την πρώτη θαλάσσια γραμμή άμυνας στο Αρτεμίσιο, ενώ στη στεριά επιλέγονται τελικά οι Θερμοπύλες. Στο έβδομο βιβλίο της «Ιστορίας» του, ο Ηρόδοτος αναφέρει: «Αυτή λοιπόν ήταν η θέση του Ξέρξη και του στρατού του στην Τραχινία της Μηλίδας, ενώ οι Έλληνες είχαν καταλάβει τα στενά που είναι γνωστά στους ντόπιους ως Πύλες, αυτά που οι υπόλοιποι Έλληνες ονομάζουν Θερμοπύλες».

Την ώρα που οι Αθηναίοι ερίζουν για το τι σημαίνει ο χρησμός των Δελφών περί «ξύλινου τείχους» και ο Θεμιστοκλής προσπαθεί να τους πείσει ότι είναι τα πλοία αυτά που θα σώσουν την παρτίδα, οι Σπαρτιάτες στέλνουν ένα πρώτο σώμα να προϋπαντήσει τους Πέρσες, μπας και πειστεί το κοινό των Ελλήνων να πάρει μέρος στην εκστρατεία γρηγορότερα από το προβλεπόμενο.

Οι προπομποί του Λεωνίδα Α’ συσκέπτονται στις Θερμοπύλες και ο βασιλιάς προτείνει να ζητήσουν ενισχύσεις από τις γύρω πόλεις στέλνοντας αγγελιοφόρους. Όσο κρατούν οι διαπραγματεύσεις, ο Ξέρξης στέλνει έφιππο κατάσκοπο να δει πόσοι είναι και τι κάνουν, έχοντας πληροφορηθεί για τον τρομερό Λακεδαιμόνιο και το μικρό στράτευμά του.

Ο Ξέρξης επιβεβαιώνει αυτό που φοβάται από τον Δημάρατο του Αρίστωνος, ο οποίος του καταμαρτυρεί τα καθέκαστα: οι Σπαρτιάτες ήρθαν για να δώσουν μάχη για το στενό πέρασμα, μάχη μέχρις εσχάτων, γι’ αυτό και τους έβλεπαν οι πέρσες ανιχνευτές να λούζουν και να στολίζουν το κεφάλι τους.



Ο Πέρσης δεν φάνηκε φυσικά να πείθεται πως μια χούφτα Ελλήνων θα μπορούσαν να καθηλώσουν τους μυριάδες πολεμιστές του, κι έτσι βάλθηκε να περιμένει να το βάλουν απλώς στα πόδια. Περίμενε τέσσερις ολόκληρες μέρες, μας λέει ο Ηρόδοτος, και την πέμπτη στέλνει εναντίον τους τους Μήδους και τους Κισσίους, οι οποίοι συντρίβονται πάνω στη γενναιότητα των αντρών του Λεωνίδα.

Όταν και οι Πέρσες υπέφεραν τα ίδια δεινά, ο Ξέρξης ξαποστέλνει εναντίον των Ελλήνων αυτούς «που ο βασιλιάς τούς αποκαλούσε αθανάτους και είχαν αρχηγό τους τον Υδάρνη». Το επίλεκτο περσικό σώμα των Αθανάτων δεν θα τα πήγαινε καθόλου καλύτερα από τον μηδικό στρατό, καθώς πολεμούσαν στα στενά και δεν μπορούσαν με τα κοντύτερα δόρατά τους να εκμεταλλευτούν την αριθμητική τους υπεροχή και να καταβάλουν τον αντίπαλο.

Η κατάσταση για τους Πέρσες είχε φτάσει σε αδιέξοδο, καθώς χάνονταν με τον σωρό και σπιθαμή εδάφους δεν κέρδιζαν. Τα ίδια έλαβαν χώρα και την επόμενη μέρα, ώσπου να τραβήξει πίσω ο Ξέρξης το στράτευμά του και να βρουν μια λύση στο δράμα. Όπως μας ιστορεί ο Ηρόδοτος, όλο το ελληνικό απόσπασμα (300 Σπαρτιάτες, 700 Θεσπιείς και μερικοί χιλιάδες ακόμα) ήταν παραταγμένο στο στενό πέρασμα, εκτός από τους Φωκείς, καθώς αυτοί φρουρούσαν τα γύρω μονοπάτια πιάνοντας νευραλγικές θέσεις στο βουνό.

Κι αυτό γιατί οι ντόπιοι γνώριζαν για μυστικά περάσματα που έβγαζαν πίσω από τις Θερμοπύλες, κάτι που δεν θα μπορούσαν να ξέρουν φυσικά οι ξενόφερτοι εισβολείς. Και τότε κάνει την εμφάνισή του ο Εφιάλτης από τη Μαλίδα, ο οποίος καταφτάνει στο στρατόπεδο του Πέρση με μια πρόταση που δεν μπορεί να αρνηθεί.



Η καταγωγή του Εφιάλτη από την τοπική Μαλίδα έχει φυσικά τη σημασία της, αφού μόνο ένας ντόπιος θα μπορούσε να γνωρίζει το μυστικό μονοπάτι. Ο Εφιάλτης έβγαλε τον Ξέρξη από το πολεμικό του αδιέξοδο, φανερώνοντάς του το άγνωστο πέρασμα που παρέκαμπτε τα στενά των Θερμοπυλών, προσδοκώντας πλούτη και τιμές από τον Πέρση.

Κατενθουσιασμένος ο Ξέρξης, στέλνει τον Υδάρνη και το επίλεκτο σώμα του, ξεκινώντας από το περσικό στρατόπεδο «την ώρα που ανάβουν τα λυχνάρια», όπως μας λέει ο Ηρόδοτος εννοώντας το σούρουπο. Ο μάντης Μεγιστίας προβλέπει τον άδοξο θάνατο των υπερασπιστών του στενού μόλις θα χάραζε η μέρα.

Ο Ηρόδοτος μας λέει ακόμα πως ο Εφιάλτης υποδεικνύει στον Ξέρξη την ακριβή ώρα που πρέπει να επιτεθεί, «την ώρα που η αγορά γεμίζει κόσμο» (γύρω στις 11:οο το πρωί), καθώς η κατάβαση από το βουνό ήταν συντομότερη και η απόσταση πολύ μικρότερη απ’ ό,τι ο γύρος του βουνού και η ανάβαση. Ο προδότης υπολόγισε δηλαδή τον ακριβή χρόνο που θα έκανε να οδηγήσει τους 10.000 Αθανάτους στα νώτα των Ελλήνων, προειδοποιώντας τον Ξέρξη να επιτεθεί ταυτοχρόνως.

Ο ιστορικός μάς λέει πως κάποιοι πέρσες στρατιώτες που αυτομόλησαν εντωμεταξύ ενημέρωσαν τον Λεωνίδα για την κυκλωτική κίνηση του εχθρού, κι έτσι εκείνη τη μέρα οι Έλληνες πολέμησαν με ακόμα μεγαλύτερη γενναιότητα, καθώς ήξεραν πως το τέλος τους κοντοζύγωνε και ήθελαν να χαλάσουν όσους περισσότερους μπορούσαν: «Έφτασαν στην κορυφή της παλικαριάς τους χτυπώντας τους βαρβάρους, αψηφώντας το θάνατο μες στη μανιασμένη αποκοτιά τους».



Οι Αθάνατοι συναντήθηκαν στο βουνό με τους Φωκείς που παραφυλούσαν στα μυστικά περάσματα και συγκρούστηκαν για λίγο μαζί τους, πριν οι δεύτεροι υποχωρήσουν γρήγορα στην κορυφή του βουνού. Οι Πέρσες, μας λέει ο Ηρόδοτος, δεν έδωσαν συνέχεια στη μάχη με τους Φωκείς καθώς επείγονταν να φτάσουν εγκαίρως στα νώτα του Λεωνίδα. Ο οποίος πέφτει πριν φτάσουν οι Αθάνατοι στις θέσεις τους και τώρα όλοι μάχονται για το πτώμα του σπαρτιάτη βασιλιά: «Πέρσες και Λακεδαιμόνιοι έδωσαν ανάμεσά τους πολύωρη μάχη σώμα με σώμα, ωσότου οι Έλληνες με την αντρεία τους το τράβηξαν προς το μέρος τους κι έτρεψαν σε φυγή τον εχθρό τέσσερις φορές».

«Έτσι συνεχίστηκε για ώρα η μάχη, ως τη στιγμή που έφτασαν εκείνοι που οδηγούσε ο Εφιάλτης. Όταν οι Έλληνες αντιλήφθηκαν τον ερχομό τους, από εκείνη την ώρα ο αγώνας άλλαξε μορφή», συνεχίζει ο Ηρόδοτος εννοώντας πως η τακτική των Ελλήνων έγινε από επιθετική, αμυντική. Η ύστατη άμυνα οργανώνεται σε έναν μικρό λόφο, που ο Ηρόδοτος αποκαλεί «Κολωνό», στην είσοδο των στενών, όπου θα αγωνιστούν ως το τέλος.

Μέσα σε όλα, οι Θηβαίοι αυτομολούν στον εχθρό και όσοι απομένουν θάβονται μέσα στο νέφος από τα βέλη του εχθρού. «Εν τούτῳ σφέας τῷ χώρῳ ἀλεξομένους μαχαίρῃσι, τοῖσι αὐτῶν ἐτύγχανον ἔτι περιεοῦσαι, καὶ χερσὶ καὶ στόμασι κατέχωσαν οἱ βάρβαροι βάλλοντες», διηγείται ο ιστορικός στο πρωτότυπο κείμενο…
Το τέλος του προδότη



Με την προδοτική υπόδειξη του Εφιάλτη, οι Πέρσες απώθησαν τους Φωκείς και περικύκλωσαν τους υπόλοιπους Έλληνες, μετρώντας μια δανεική νίκη στο πεδίο της μάχης. Ο ελληνικός στόλος, μαθαίνοντας τα νέα, απομακρύνθηκε από το Αρτεμίσιο και υποχώρησε στη Σαλαμίνα, όπου θα πετύχαινε αργότερα μια αποφασιστικής σπουδαιότητας νίκη, η οποία με τους θριάμβους των Πλαταιών και της Μυκάλης θα ματαίωναν οριστικά τα σχέδια των Περσών για κατάκτηση του ελλαδικού χώρου.

Όσο γίνονταν αυτά, ο Εφιάλτης είχε εκπληρώσει τον δικό του ρόλο στην Ιστορία και κρυβόταν τώρα με την αναμφίβολα γενναία χρηματική ανταμοιβή που απέσπασε από τον πέρση αυτοκράτορα. Όταν απομακρύνθηκε οριστικά ο κίνδυνος, η Δελφική Αμφικτιονία επικήρυξε τον Εφιάλτη έναντι εξίσου μεγάλης χρηματικής αμοιβής.

Υπάρχουν μάλιστα πηγές που αναγνωρίζουν άλλους ως τους περιβόητους προδότες των Θερμοπυλών, μια υπόθεση που απορρίπτει ωστόσο με σθένος ο Ηρόδοτος λέγοντας πως η Αμφικτιονία δεν επικήρυξε κανέναν άλλο ως προδότη παρά μόνο τον Εφιάλτη. Έχουν προταθεί πάντως ως οδηγοί των Περσών στα νώτα των Ελλήνων τόσο οι Ονήτης και Φαναγόρας, αμφότεροι από την Κάρυστο, όσο και ο Κορυδαλλός από την Αντίκυρα.

Ο Εφιάλτης κατέφυγε καθώς λέγεται για χρόνια στη Θεσσαλία και έπειτα από αρκετό καιρό, νιώθοντας προφανώς ασφαλής, επέστρεψε στη γενέτειρά του. Όπου και θα τον αναγνωρίσει ένας συμπατριώτης του, ο Αθηνάδης ο Τραχίνιος, σκοτώνοντάς τον επιτόπου. Το τέλος του ήταν αντάξιο του προδοτικού του βίου, ζώντας κατατρεγμένος και φοβισμένος στη Θεσσαλία πριν συναντήσει τη μοίρα που του επιφύλαξε η δράση του.

Οι Λακεδαιμόνιοι τίμησαν τον δολοφόνο του και ο Εφιάλτης απαθανατίστηκε στην Ιστορία ως ο μεγαλύτερος προδότης του αρχαίου κόσμου…

http://www.newsbeast.gr/portraita/arthro/2682608/pios-itan-o-efialtis-o-megaliteros-prodotis-tou-archeou-kosmou

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

"Ιταλός αρχαιολόγος για Αμφίπολη: "Η ΕΕ δεν θέλει τέτοιες ανασκαφές γιατί διαλύουν το μύθευμα ότι ο ρωμαϊκός πολιτισμός είναι το θεμέλιο της Δύσης""





Kαι όμως υπάρχουν ακόμα δύο θάλαμοι προς εξερεύνηση σύμφωνα με τον Ιταλό αρχαιολόγο Α.Κόρσο, ενώ καταγγέλει ότι κάποιοι δεν θέλουν τη συνέχιση της ανασκαφής, λόγω πολιτικών ιδεοληψιών και η ΕΕ για να μην καταστραφεί το μύθευμά της ότι όλα ξεκινούν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό!

Η καταγγελία του Ιταλού αρχαιολόγυ είναι σοκαριστική: Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να "ανυψώνεται" η ελληνική Ιστορία, αυτός ίσως εξηγεί και την υποτίμιση του μετέπειτα μεσαιωνικού Ελληνισμού του Βυζαντίου,που αν και αποτελούσε την μόνη αχτίδα φωτός στις εποχές της βάρβαρης Ευρώπης και έκανε έναν κύκλο χιλίων ετών, δεν υπάρχει ούτε ένα κινηματογραφικό φιλμ με θέμα την μεσαιωνική ελληνική χιλιόχρονη Αυτοκρατορία.


Ούτε μια αναφορά για την μεαταλαμπάδευση του Φωτός από τους Έλληνες λόγιους μετά την Αλωση τη Πόλης που χάρη σε αυτούς δημιουργήθηκε η Αναγέννηση και η Ευρώπη ξέφυγε από την ημιβάρβαρη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει αυτομάτως με την πτώση της Δυτική Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Οι Βυζαντινοί έτρωγαν με μαχαιροπήρουνα όταν οι τότε Ευρωπαίοι πέταγαν μωρά για τροφή στα σκυλιά. Έφτιαχναν Αγία Σοφία και υδραγωγεία όταν στην Ευρώπη ζούσαν σε παράγκες. Είχαν ολοκληρωμένο σύστημα υγείας όταν στην Ευρώπη θεωρούνταν τύχη να φτάσουν τα σαράντα χρόνια βίου.

Τώρα φαίνεται πως το ευρωπαϊκό ψυχολογικό σύμπλεγμα φτάνει μέχρι και τον αρχαίο κλασσικό πολιτισμό, ο οποίος και ΜΟΝΟ αυτός δημιούργησε τον Ορθό Λόγο. Ο Λόγος ο οποίος αργότερα ως σπερματικός έδωσε το ερμηνευτικό όχημα στις Αλήθειες της Ορθοδοξίας.

Όλα ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ακόμα και η φιλοτουρκική πολιτική της Γερμανίας στο Αιγαίο και το γεγονός ότι θέλουν να μας πιέσουν να κρατήσουμε στην χώρα μας περισσότερους λαθρομετανάστες και πρόσφυγες με αντάλλαγμα μια μελλοντική ελάφρυνση χρέους, ώστε να διαρραγεί εντελώς ο εθνικός και ο κοινωνικός ιστός.

Θέλουν τον αφελληνισμό του Έθνους, και την μετέπειτα εξαφάνισή του από τον ρου της Ιστορίας, γιατί; Ίσως γιατί ο Ελληνισμός και η Ελληνορθοδοξία αποτελούν μέγιστο πνευματικό εμπόδιο στην υποταγή συνειδήσεων και στην επίτευξη δημιουργίας ενός παγκόσμιου ολοκληρωτικού καθεστώτος που σχεδιάζουν νεοταξίτικα κέντρα εξουσίας στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Έδωσε συνέντευξη και σχολιάζει στο xronometro.com και στον Αν. Σπανέλη.

Παρακολουθεί από κοντά την ανασκαφή, μελετάει τα ευρήματα και έχει ασχοληθεί πάρα πολύ με την διασταύρωση των στοιχείων και την ταύτιση των γλυπτών με άλλα της ίδιας περιόδου και τεχνοτροπίας, ο Antonio Corso, ο οποίος με την ιδιότητα του αρχαιολόγου και του μελετητή της αρχαίας γλυπτικής (μάλιστα έχει γράψει και ένα βιβλίο για την τέχνη του Πραξιτέλη) σχολιάζει στο xronometro.com τα τελευταία δεδομένα που είδαν το φως της δημοσιότητας και αποκαλύπτει ότι υπάρχουν δύο ακόμη θάλαμοι πιο βαθιά στο λόφο Καστά, οι οποίοι όταν εξερευνηθούν θα μας δώσουν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν.

Για το μνημείο που ήδη έχει ανασκαφεί ο κ. Corso ξεκαθαρίσει ότι είναι Ηρώο του Ηφαιστίωνα χωρίς καμία αμφιβολία, θεωρεί λήξαν το θέμα της χρονολόγησης καθώς όλα τα στοιχεία «δείχνουν» το τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα και επιπλέον ερμηνεύει «θεολογικά» τα σύμβολα του οικοδομήματος και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι «δελφγικής ταυτότητας» με συνύπαρξη των Θεών Απόλλωνα και Διονύσου. Τέλος ο κ. Corso ξεκαθαρίζει ότι η πολεμική μερίδας αρχαιολόγων εναντίον του μνημείου δεν έχει μόνο προσωπικά κίνητρα αλλά και πολιτικά, αφού κάποιοι δεν θέλουν την συνέχιση της ανασκαφής!!!

Πόσο σοφότεροι γίναμε από τις ανακοινώσεις της 30ης Σεπτεμβρίου στο ΑΠΘ, σε σχέση με το μυστήριο της Αμφίπολης;

«Ναι, νομίζω ότι έχουμε πλησιάσει πολύ στις απαντήσεις. Θεωρώ ότι με το επιγραφικό υλικό που βρέθηκε αποδεικνύεται ότι το μνημείο είναι το Ηρώο του Ηφαιστίωνα».

Αυτό σημαίνει ότι είναι και ο τάφος του Ηφαιστίωνα, οπότε του ανήκει μέρος των οστών που έχουν βρεθεί;

«Αυτό δεν το ξέρω, δεν μπορώ να γνωρίζω σε ποιους ανήκουν τα οστά. Για μένα αυτό δεν έχει σημασία, αφού κατασκευάστηκαν διάφορα ηρώα του Ηφαιστίωνα και κανείς δεν γνωρίζει σε ποιο από αυτά θάφτηκαν τα οστά του. Μπορεί και να ήταν απλώς κενοτάφια».

Για το συγκεκριμένο ηρώο γιατί επιλέχθηκε η Αμφίπολη;

«Από την Αμφίπολη ξεκίνησε η εκστρατεία εναντίον των Περσών, αλλά και για άλλους λόγους. Η Αμφίπολη ήταν πάρα πολύ σημαντική γιατί υπήρχε ένα ιερό της Φυλλίδας και αυτό μπορεί να είναι στο ίδιο σημείο που έγινε του Ηφαιστίωνα»

Γιατί αποκλείετε στο συγκεκριμένο σημείο να προϋπήρχε το ιερό του Ρήσου, ο οποίος λατρεύονταν στην περιοχή και ήταν ένας πολεμιστής βασιλιάς των Θρακών;

«Έχετε δίκιο, αυτή είναι μια ακόμη δυνατότητα. Όμως ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς λέει σε επίγραμμα ότι υπήρχαν δύο ιερά που δεν ήταν ερείπια, της Φυλλίδας και της Αρτέμιδος της Βραυρώνας».

Υπάρχουν άλλα στοιχεία που να συνδέουν το χώρο με τη Φυλλίδα;

«Όπως είναι γνωστό στον τάφος της επάνω υπήρχε μια αμυγδαλιά. Και αυτό πιστεύω ότι μπορεί να είναι της Φυλλίδας. Είναι απλά μια ιδέα μου».

Στην ομιλία του στο ΑΠΘ ο αρχιτέκτονας κ. Λεφαντζής άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχουν και άλλες επιγραφές, γνωρίζετε κάτι περισσότερο;

«Δεν ξέρω κάτι περισσότερο αλλά είδα ένα απόσπασμα σε μια φωτογραφία, όπου είναι ένας μακεδόνας πολεμιστής που με την χαρακτηριστική μακεδονική ασπίδα, με σάριζα και άλογο και αυτό δηλώνει στρατιωτικό μνημείο, χωρίς καμία αμφιβολία. Αυτή η εικόνα είναι από τον θριγκό στην βάση του λιονταριού. Αυτό δηλώνει αφιέρωση σε μια πολεμική νίκη».

Δεν συμφωνώ με τον «Δυισμό»

Σε σχέση με την άποψη της κ. Περιστέρη περί δυισμού μέσα στο μνημείο το οποίο σημαίνει την παρουσία δύο νεκρών του Ηφαιστίωνα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θέση με την οποία μάλλον διαφωνεί ο κ. Λεφαντζής. Εσείς τι πιστεύετε;

«Ούτε εγώ την δέχομαι αυτή την άποψη, είναι απλά θέμα συμμετρίας. Το γνωρίζετε ότι την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου έδιναν πολύ μεγάλη σημασία στο θέμα της συμμετρίας. Αυτό το μεταφέρει ο Πλίνιος όπου μας λέει για το πόσο μεγάλη αξία έδινε στην συμμετρία ο Λύσιππος και αυτό το είχαν υιοθετήσει στην αυλή του Μεγάλο Αλεξάνδρου».

Η κ. Περιστέρη, απ’ όσο καταλαβαίνω χρησιμοποιεί το θέμα του δυϊσμού για να συνδέσει το μνημείο με το Μέγα Αλέξανδρο. Εσείς πιστεύετε ότι συνδέετε με κάποιο τρόπο;

«Ως γνωστό οι πηγές λένε ότι ο τάφος ήταν στην Αλεξάνδρεια, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν έγινε έτσι. Θα συμφωνήσω με την κ. Περιστέρη στο θέμα της χρονολόγησης του μνημείου, 100% είναι του τελευταίου τετάρτου του 4ου αιώνα, του 320 π.Χ.

Αυτό προκύπτει και από τα σανδάλια που φέρουν οι Κόρες, είναι του τέλους 4ου αιώνα και δεν υπάρχουν αργότερα τον 2ο αιώνα π.Χ.! Επίσης η δομή που έχουν οι Κόρες κάτω από το στήθος είναι της ίδιας περιόδου».

Πέρσι όταν βρέθηκε το κεφάλι της σφίγγας, ειπώθηκε ότι είναι από το χέρι διαφορετικού καλλιτέχνη απ’ αυτό που κατασκεύασε τις Κόρες. Τι άποψη έχετε;

«Νομίζω ότι και οι Κόρες και οι Σφίγγες είναι από το ίδιο, θασίτικο εργαστήριο, απ’ όπου προέρχεται και το μάρμαρο. Μέχρι τώρα δεν είχα δει τα γλυπτά από κοντά αλλά την 1η Οκτωβρίου επισκέφτηκα το μνημείο και εκ του σύνεγγυς έβγαλα πιο ασφαλή συμπεράσματα. Για παράδειγμα είδα στο κεφάλι της σφίγγας να έχει, ένα δάκτυλο της Αφροδίτης στο λαιμό που είναι πάρα πολύ κοντά στο αντίστοιχο της Κνιδίας Αφροδίτης του Πραξιτέλη. Αυτό επιβεβαιώνει ότι τα γλυπτά του λόφου Καστά είναι του 4ου αιώνα και μάλιστα από τα καλύτερα δείγματα. Επίσης οι Κόρες έχουν μια υπερηφάνεια που είναι χαρακτηριστικό του 4ου αιώνα».

Το μάρμαρο από τη Θάσο και το εργαστήριο από το ίδιο νησί. Υπάρχει περίπτωση να είναι έργο του περίφημου γλύπτη Σκόπα ή του εργαστηρίου του;

«Όπως είπε και η κ. Περιστέρη το κεφάλι της σφίγγας μοιάζει πάρα πολύ με το κεφάλι του Διονύσου, από τη Θάσο. Ο Σκόπας πέθανε πριν το 320 π.Χ. αλλά υπάρχει μια κοινή τεχνοτροπιά αυτή την εποχή από όλους τους μεγάλους καλλιτέχνες, ο Λύσιππος, ο Πραξιτέλης, ο Σκόπας, όλοι πάνε μαζί σε ένα εκλεπτυσμό. Το κεφάλι του Διονύσου από την Θάσο είναι το πιο κοντινό στο κεφάλι της σφίγγας και αυτό είναι σημαντικό για την ταυτότητα του εργαστηρίου».

Όλες οι απαντήσεις στους δύο θαλάμους που είναι θαμμένοι

Μετά την παρουσίαση της 30ης Σεπτεμβρίου νομίζω ότι το θέμα της χρονολόγησης έχει κλείσει για τους πολλούς, εκείνο που μένει ανοιχτό είναι το θέμα της ταυτότητας του μνημείου. Πέρα από ηρώο χρησιμοποιήθηκε και ως τάφος, μπορείτε να προσδιορίσετε από ποια εποχή και μετά άρχισαν να γίνονται οι ταφές; Ποιοι είναι οι πιθανοί νεκροί;

«Δεν ξέρω. Η έρευνα είναι ακόμη στην αρχή. Οι γεωλόγοι βρήκανε δύο μεγάλες αίθουσες πιο μέσα και πρέπει να φτάσουμε εκεί για να καταλάβουμε τι έγινε. Όσο για τα οστά δεν μπορώ να αποκλείσω κάποιοι επιφανείς να θέλησαν να ταφούν στο Ηρώο του Ηφαιστίωνα, ποιο πριν ή ποίο μετά, αυτό ήταν κάτι τιμητικό, όπως έγινε με το Μαυσωλείο του Αυγούστου, καθώς έχουν ταφεί και άλλα μέλη της οικογένειάς»!!!

Λέτε ότι υπάρχουν άλλες δύο αίθουσες σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των γεωλόγων. Περιμένετε εντυπωσιακά ευρήματα όταν θα φτάσει εκεί η αρχαιολογική σκαπάνη;
«Αυτό φάνηκε από τις μετρήσεις της γεωσκόπησης και υπάρχει μια καμπύλη που δείχνει την ύπαρξη δύο μεγάλων αιθουσών».

Δηλαδή πιστεύετε και εσείς αυτό που υποστηρίζουν πολλοί ότι σε ένα μνημείο με περίμετρο κοντά 500 μέτρα, δεν μπορεί να υπάρχει μόνο ένα μνημείο;

«Το πιστεύω και εγώ και νομίζω ότι θα πάρουμε ολοκληρωμένες απαντήσεις για την ταυτότητα του μνημείου και το τι έχει γίνει όταν θα φτάσουμε σε αυτές τις δύο αίθουσες.

Προς το παρόν η μοναδική βεβαιότητα που υπάρχει είναι από τις επιγραφές που μας λένε για Ηρώο του Ηφαιστίωνα και φυσικά το θέμα της χρονολόγησης του μνημείου».

Πιστεύετε ότι το μνημείο έχει στοιχεία διονυσιακής λατρείας;

«Ναι στην ζωφόρο υπάρχουν τέτοια στοιχεία που δηλώνουν ότι υπήρχε λατρεία, του Διονύσου του Ζαγρέα, υπάρχει όμως και οι τρίποδες που δηλώνουν ότι το Ηρώο του Ηφαιστίωνα ήταν συνδεδεμένο με τον δελφικό Απόλλωνα. Συνυπάρχουν ο Απόλλωνας και ο Διόνυσος.

Για τον Μέγα Αλέξανδρο ο μεγαλύτερος θεός ήταν ο Διόνυσος, καθώς είναι γνωστό ότι ο ίδιος ήταν ο «νέος Διόνυσος». Γι’ αυτό και δεν είναι παράξενο που ο Διόνυσος είναι πάρα πολύ δυνατός εκεί. Όσο για τις λεγόμενες «Καρυάτιδες» είναι Κόρες, σαν τις Κόρες του μνημείο των Σιφνίων στους Δελφούς, τυπικές του ιωνικού ρυθμού. Μπορεί να είναι μαινάδες, αλλά τα χαρακτηριστικά κάτω από το στήθος οδηγούν σε Κόρες».

Ποιοι εμποδίζουν την ανασκαφή

Όλοι ευχόμαστε να προχωρήσει η ανασκαφή και να αποκαλυφθούν όλα τα μυστικά του λόφου Καστά, ωστόσο η κ. Περιστέρη και όλη η ομάδα δέχεται μια συνεχή επίθεση που δεν ξέρω κατά πόσο διευκολύνει το έργο της ανασκαφής. Η επίθεση αυτή έχει προσωπικά χαρακτηριστικά ή κάποιοι έχουν λόγους να μην θέλουν να προχωρήσει η ανασκαφή;

«Υπάρχουν δυστυχώς πολλές αιτιολογίες. Μια από αυτές είναι και αυτή η διάσταση. Το αρχαιολογικό περιβάλλον, αν δει ότι βρίσκεις κάτι σημαντικό, αν δει ότι δεν έχεις πολιτική δύναμη, αν είσαι ήσυχος και καλός, νομίζει ότι είσαι πολύ τρελός και πολλοί καταφέρονται εναντίον σου. Δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε αυτό το περιβάλλον. Υπάρχει και κάτι άλλο. Υπάρχουν πολιτικές απόψεις που δεν επιτρέπουν να προχωρούν τέτοιου είδους ανασκαφές. Επίσης υπάρχουν απόψεις στον δυτικό κόσμο, όπως αυτές που εξέφρασε η κ. Παλαγγιά, που πιστεύουν ότι όλα ξεκινούν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό και αυτό είναι το θεμέλιο της Δύσης, οπότε δεν θέλουν σημαντικές ανασκαφές που χαλάνε αυτή την εικόνα»!!!

Πηγή

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Ανοιχτή επιστολή στους Έλληνες

"Σας σκοτώνουν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου": Ανοιχτή επιστολή στους Έλληνες | Του Peter Koenig

 Σας σκοτώνουν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου : Ανοιχτή επιστολή στους Έλληνες | Του Peter Koenig
Να σηκώσουν το ανάστημά τους και να πάρουν τον έλεγχο της κατάστασης καλεί τους έλληνες ο διάσημος οικονομολόγος Peter Koenig. "Μην πιστέψετε πολιτικούς και μίντια! Βγείτε από αυτόν τον εγκληματικό οργανισμό που ονομάζεται Ε.Ε., από αυτό το δυτικό απατηλό νομισματικό σύστημα, πνίγεστε μέχρι θανάτου".

Το πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας κάνει λόγο για «σκλαβιά» και «ταπείνωση» του ελληνικού λαού, επισημαίνοντας ότι βιώνει καταστάσεις που παραπέμπουν μόνο σε μια χώρα η οποία έχει ηττηθεί σε πόλεμο και καλείται να πληρώσει το τίμημα της ήττας της. Στην προκειμένη περίπτωση ο δυνάστης της είναι μια οικονομική ελίτ, ένα αρπακτικό -όπως αναφέρει- που αυτοαποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στην επιστολή του καλεί τους Έλληνες να εγκαταλείψουν τους μηχανισμούς του δυτικού ιμπεριαλισμού, καθώς αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να ανοικοδομηθεί η κατεστραμμένη ελληνική οικονομία. Κίνηση, που κατά τον ίδιο, αποτελεί απαραίτητη πράξη αξιοπρέπειας.

Αναλυτικά το κείμενο της επιστολής του:

Αγαπητέ και σεβαστέ ελληνικέ λαέ,

Σας σκοτώνουν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου και ουδείς λέει κουβέντα, πόσω μάλλον η ελληνική ελίτ ή η κυβέρνηση. Ελάχιστοι αντέδρασαν. Άφησαν να εκτυλίσσεται η σφαγή, διότι προφανώς δεν τους αφορά. Είναι τυφλωμένοι από την ψεύτικη λάμψη του ευρώ και ανήκουν στην ελίτ μιας τάξης Ευρωπαίων ευγενών.

Η τρόικα είναι μια εγκληματική συμμορία που αποτελείται από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Κομισιόν​Προφανώς, περνούν καλά, συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ που καταναλώνουν χαβιάρι (μεταξύ άλλων). Δεν κάνουν τίποτα για να σταματήσουν το αιματοκύλισμα του ελληνικού έθνους, σε ηθικό, κοινωνικό και ψυχολογικό επίπεδο. Η πρόσβαση στο σύστημα υγείας είναι απαγορευτική, καθώς (ο τομέας) έχει ιδιωτικοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να κοστίζει πολύ ακριβά. Στις συντάξεις έχει πέσει «ψαλίδι» για πέμπτη διαδοχική φορά. Πλέον, μοιάζουν σαν ένα πενιχρό βαλιτσάκι επιβίωσης. Μέχρι σήμερα έχουν μειωθεί έως και 50%. Χιλιάδες άνθρωποι επιβιώνουν χάρη στα συσσίτια.

Η πλειονότητα των κοινωνικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου και ενός σημαντικού μέρους της εκπαίδευσης, έχει ιδιωτικοποιηθεί και ξεπουληθεί. Δεν υπάρχει τίποτα. Εξαφανίστηκαν κατόπιν εντολών του Βερολίνου και διά στόματος των εκπροσώπων της τρόικας -της εγκληματικής συμμορίας που αποτελείται από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Κομισιόν. Ο τελευταίος θεσμός είναι ένα συνονθύλευμα από διεφθαρμένες μαριονέτες, που αποφασίζει για την τύχη και το μέλλον 800 εκατ. Ευρωπαίων. Και εσείς Έλληνες δεχτήκατε τους ξυλοδαρμούς που προέκυψαν από τις αποφάσεις τους.

Δεν ξέρουν τι ψήφισαν

Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε ένα νομοσχέδιο άνω των 2.000 σελίδων που συντάχτηκε στις Βρυξέλλες, γραμμένο στα αγγλικά, το οποίο το ελληνικό Κοινοβούλιο θα έπρεπε να ψηφίσει μέσα σε λίγες ημέρες αλλιώς… Το ζήτημα, όμως, είναι ότι ουδείς βρέθηκε να ζητήσει απάντηση στην ερώτηση: «Αλλιώς τι θα γίνει;».
 
Οι συγγραφείς του συγκεκριμένου νομοσχεδίου δεν μπήκαν καν στον κόπο να μεταφράσουν στα ελληνικά ένα «βουνό» από νομικούς τεχνικούς όρους και λεπτομέρειες, και φυσικά δεν έδωσαν επαρκή χρόνο στους Έλληνες βουλευτές να συζητήσουν για τη νέα φορολογική νομοθεσία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι περισσότεροι βουλευτές δεν μπόρεσαν, λόγω γλώσσας και περιορισμένου χρόνου, να διαβάσουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Παρ’ όλα αυτά, το κείμενο «πέρασε» από τη Βουλή και έγινε νόμος του κράτους.

Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, η Ελλάδα εκχώρησε άνευ όρων για 99 χρόνια όλα τα περιουσιακά της στοιχεία (υποδομές, αεροδρόμια, λιμάνια ακόμα και δημόσιες παραλίες και φυσικές πηγές ενέργειες) στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), ο οποίος θα μπορεί ελεύθερα μέσω του Υπερταμείου να βάζει πωλητήριο (ουσιαστικά να ιδιωτικοποιεί), με απώτερο σκοπό την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους. Αρχικά, υπολόγιζε σε 50 δις ευρώ έσοδα -εκτίμηση που αποδείχθηκε λανθασμένη πολύ γρήγορα.

Εν τω μεταξύ, η αξία των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων υποτιμήθηκε περαιτέρω από την τρόικα σ’ ένα ποσοστό που μεταφράζεται σε 5-15 δις ευρώ, σε σύγκριση μ’ ένα δημόσιο χρέος που ξεπερνά πλέον τα 350 δις ευρώ. Αυτό το Υπερταμείο, λοιπόν, είναι ένας αντιδημοκρατικός, υπερεθνικός μηχανισμός, ο οποίος δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Με αυτό το μνημόνιο, λοιπόν, αγαπητοί Έλληνες, η ελληνική Βουλή, η δική σας Βουλή, παύει να έχει οποιαδήποτε ισχύ. Πρακτικά, έχει ακυρωθεί η ύπαρξή της. Δεν μπορεί να νομοθετεί σε θέματα προϋπολογισμού ή φορολογίας. Τα πάντα έχουν αποφασιστεί στις Βρυξέλλες, με τη συνενοχή του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Την τελευταία φορά που συνέβη κάτι παρόμοιο ήταν το 1933, όταν το Ράιχσταγκ (Νομοθετικό Σώμα της Γερμανίας κατά την περίοδο 1867-1945) μετέφερε όλες τις εξουσίες του στον καγκελάριο Αδόλφο Χίτλερ.

Αυτό, αγαπητοί μου Έλληνες, είναι ένας ξεκάθαρος οικονομικός φασισμός μπροστά στα μάτια τα δικά σας και όλου του πλανήτη. Όμως, ουδείς θέλει να δει κατάματα την αλήθεια. Να παραδεχτεί αυτό που συμβαίνει. Και αυτό είναι το χειρότερο απ’ όλα.

Αυτή η (ξεκάθαρη) αρπαγή των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου επιβεβαιώθηκε, καθώς η τελευταία ελπίδα για μείωση του χρέους έσβησε στα τέλη του Φεβρουαρίου. Μέχρι και το ΔΝΤ συνέστησε -και σε ιδιωτικές συζητήσεις συνεχίζει να το κάνει- μείωση του χρέους.
 
Ωστόσο, η Γερμανία ανακοίνωσε χωρίς ίχνος οίκτου την τελική λεηλασία της Ελλάδας, απαιτώντας τη μεταφορά στο Υπερταμείο -το οποίο ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το Βερολίνο- του χρυσού, των κρατικών υπηρεσιών και των ακινήτων του Δημοσίου. Το αντίτιμο για αυτήν τη «διάσωση», εφόσον η Ελλάδα γονατίσει και τα δώσει όλα, ανέρχεται σε 86 δις ευρώ. Και αυτά τα λεφτά θα είναι ΝΕΟ ΧΡΕΟΣ.

Σε αντάλλαγμα για τι; Άλλοι τόκοι, υψηλότερη αναλογία στην εξυπηρέτηση του χρέους και ακόμα χειρότερες προοπτικές σε σχέση με το παρελθόν για το αν όλα αυτά θα έχουν αίσιο τέλος τελικά. Και φυσικά, επαναλαμβάνω, χωρίς ποτέ η χώρα να βγει απ’ όλη αυτήν την ευρω-αμερικανική διαδικασία με τις φασιστικές δολοφονικές επιθέσεις.

Πριν από λίγες ημέρες η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ φέρεται να είπε μετά το τετ α τετ με την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ πως «η θέση του Βερολίνου για το δανειακό πρόγραμμα της Ελλάδας παραμένει ίδια».

Ορίστε ορισμένα δεδομένα για το ελληνικό χρέος, όπως αυτά καταγράφτηκαν στις 9 Μαρτίου 2017:

Πληθυσμός: 10,8 εκατ. 
Χρέος: 352 δις ευρώ
Τόκοι ανά έτος: 19,5 δις ευρώ.

Από το 2010 έως τα τέλη του 2016 το σύνολο των δανείων προς την Ελλάδα ξεπέρασε τα 250 δις ευρώ -ούτε ένα λεπτό από αυτά δεν διατέθηκε προς όφελος του ελληνικού λαού, παρά μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους και για την πληρωμή γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Η σχέση χρέους προς το ετήσιο ΑΕΠ: 181%. Το 2008 ήταν 109%. Στις ΗΠΑ η σχέση χρέους προς το ΑΕΠ αυτήν τη στιγμή είναι 109,63%.
Το ελληνικό ΑΕΠ υπολείπεται κατά 2 μονάδων του ευρωπαϊκού. Από το 2008 συρρικνώθηκε κατά 25%.
Η ανεργία βρίσκεται στα ύψη, άνω του 26%, και πλησιάζει το 50% στους νέους (18-35 ετών).

Το 2008, που ξεκίνησαν όλα, το ελληνικό χρέος θα ήταν πλήρως διαχειρίσιμο εσωτερικά, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις και «bail-outs» -τα οποία δεν είναι σε καμία περίπτωση διάσωση αλλά... συσσώρευση επιβληθέντων χρεών.

Το ελληνικό χρέος δεν ήταν ποτέ απειλή για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως μας άφησαν να πιστέψουμε οι τραπεζίτες της Fed, της ΕΚΤ και της Wall Street. Η ελληνική κρίση και κατ’ επέκταση η ευρωπαϊκή χτίστηκε από αυτά τα «αρπακτικά» προς όφελός τους και εις βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης. 

Δεν είχε να κάνει ποτέ με το ελληνικό ή το ευρωπαϊκό χρέος. Όμως, ουδείς κάνει ερωτήσεις. Η πλειονότητα των Ευρωπαίων και των διεθνών οικονομολόγων και πολιτικών, που φυσικά γνωρίζουν, δεν τολμά να αρθρώσει λέξη. Παράλληλα, η φωνή όσων θέλουν να μιλήσουν έχει «φιμωθεί», την ώρα που τα εκδιδόμενα ΜΜΕ λένε ψέματα σε Ευρωπαίους και Έλληνες πολίτες.

Τον Σεπτέμβριο του 2011, χωρίς καμία προειδοποίηση, η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας (SNB) προχώρησε σε υποτίμηση του φράγκου κατά 12% έναντι του ευρώ, προκειμένου να προστατεύσει την οικονομία της. Ήταν μια κίνηση τουλάχιστον άδικη, καθώς καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν έχει την ελευθερία να ανατιμήσει ή να υποτιμήσει το νόμισμά της, σύμφωνα με τις ανάγκες της οικονομίας της. Παρά το γεγονός ότι η Ελβετία δεν είναι μέλος της Ε.Ε., έχει υπογράψει μαζί της περισσότερες από 120 διμερείς συμφωνίες, οι οποίες την καθιστούν -επί της ουσίας- σχεδόν ισοδύναμη μ’ ένα κράτος-μέλος. 

Σε χρονικό διάστημα 3 ετών και 3 μηνών από την αλλαγή της συναλλαγματικής ισοτιμίας σε 1,20 ελβετικά φράγκα ανά ευρώ, η SNB έχει συγκεντρώσει μία αξία πάνω από 500 δισεκατομμύρια φράγκα σε ξένο νόμισμα, κυρίως σε ευρώ. Χρήματα που αντιστοιχούν στο 150% του ελληνικού χρέους.

Έλληνες πολίτες ξυπνήστε!

Πάρτε τον έλεγχο της κατάστασης! Μην πιστέψετε πολιτικούς και μίντια! Βγείτε από αυτόν τον εγκληματικό οργανισμό που ονομάζεται Ε.Ε., από αυτό το δυτικό απατηλό νομισματικό σύστημα, πνίγεστε μέχρι θανάτου.

Πάρτε μακριά από αυτούς την κυριαρχία σας και το νόμισμά σας. Δηλώστε αδυναμία να αποπληρώσετε το δημόσιο χρέος σας -ακόμη και σύσσωμη η Δύση δεν μπορεί να σας σταματήσει. 

​ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ό,τι η κυβέρνησή σας, οι Βρυξέλλες και η τρόικα κάνουν σε εσάς και τη χώρα σας
Εάν διοικήσετε τη χώρα σας με τις δημόσιες τράπεζές σας, με τα χρήματά σας, σταδιακά αλλά σίγουρα θα μπορέσετε να ξαναχτίσετε την κατεστραμμένη σας οικονομία. H επιστροφή του χρέους είναι διαπραγματεύσιμη. Υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις ανά τον κόσμο. Η Αργεντινή είναι μία από τις τελευταίες αυτές περιπτώσεις. Ακόμη και η Γερμανία είχε επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της το 1952 (δείτε τη Συμφωνία του Λονδίνου για το ξένο χρέος της Γερμανίας).

H Γερμανία, η χώρα που ηγήθηκε της οικονομικής δολοφονίας της Ελλάδας, οφείλει ακόμη να επιστρέψει τεράστιες αποζημιώσεις για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 8 Φεβρουαρίου του 2015 ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τη Γερμανία να επιστρέψει ένα συνολικό ποσόν ύψους 279 δις ευρώ ως αποζημίωση. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους, η Γερμανία απάντησε πως το ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων διευθετήθηκε το 1990 -κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Δεν είναι αποκύημα φαντασίας το γεγονός ότι η ασφυκτική πίεση που ασκεί η Γερμανία στην Ελλάδα σήμερα στοχεύει στο να αποπροσανατολίσει τον κόσμο και να στρέψει το ενδιαφέρον μακριά από το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.

Οι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει. ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ό,τι η κυβέρνησή σας, οι Βρυξέλλες και η τρόικα κάνουν σε εσάς και τη χώρα σας. Σε αντίθεση, απαιτήστε πλήρη καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων… Αντιθέτως, αξιώστε γερμανικές αποζημιώσεις, αξιώστε το Grexit, ως τη μόνη νόμιμη συνέπεια που προέκυψε από το «Όχι» του δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015 κατά των μέτρων λιτότητας που ζητεί η τρόικα, σε αντάλλαγμα για ένα πακέτο «διάσωσης».

Εάν το πράξετε, θα δείτε σύντομα ένα φως στο τέλος του τούνελ - ένα φως που έχει σβήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα εξαιτίας της Γερμανίας και των γκάνγκστερ της τρόικας, αλλά και της ίδιας της κυβέρνησής σας.

Απειλές εξόδου από την Ευρωζώνη

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προσπαθεί ακόμη να μπλοφάρει και να εντυπωσιάσει τον κόσμο απειλώντας την Ελλάδα με έξοδο από το ευρώ. Οποιαδήποτε υγιής κυβέρνηση θα έκανε αυτήν την απειλή σύμμαχό της εγκαταλείποντας αυτό το σάπιο τέρας που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί και το λαθεμένο και απατηλό νόμισμα που ονομάζεται ευρώ. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι αυτό: η Ελλάδα κυβερνάται από την τρέλα. 

Ως εκ τούτου, η ελληνική κυβέρνηση απαντά στην τρέλα (τρόικα) με λαϊκή υποταγή, με ήπια παράδοση εξουσίας - εις βάρος των εκατομμυρίων ήδη αδικημένων Ελλήνων συμπατριωτών που υποδουλώνονται.

Πέραν αυτών, υπάρχει ένας πρώην Έλληνας υπουργός Οικονομικών που ασκεί ακόμη επιρροή, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο θρυλικός, γοητευτικός και «ριζοσπαστικός» υπουργός με τη μοτοσικλέτα.

​Οι κατηγορίες μου στοχεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα, όλους αυτούς που ανήκουν στην ελληνική ελίτ, στα μίντια (έχουν στην κυριολεξία όλα πουληθεί όπως και στη Γερμανία από τη CIA;) και στους βουλευτές που κοιτούν με δέος (σ.σ.: τους δανειστές) και φροντίζουν να εξυπηρετήσουν τα προσωπικά τους συμφέρονταΠαρόλο που έχει παραιτηθεί σε μία προφανή πράξη διαμαρτυρίας κατά της υποδούλωσης του ΣΥΡΙΖΑ, των απαιτήσεων της τρόικας μετά το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος, ο Βαρουφάκης σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας κομφορμιστής που ζητεί κάποια μεταρρύθμιση στις Βρυξέλλες, οι οποίες δεν θέλουν να φανταστούν το κόστος ενός Grexit, για να μη συμπεριλάβουμε και την κατάρρευση της Ε.Ε. - κατάρρευση η οποία, ωστόσο, βρίσκεται κοντά. Ως υπουργός Οικονομικών δεν έθεσε ποτέ το Grexit ως Plan B.

Δεν υπάρχει κανείς που να φωνάζει, να διαμαρτύρεται, να βγαίνει στους δρόμους, στα μπλόκα, να σταματήσει το ξεπούλημα των γεφυρών, των σιδηροδρόμων, ό,τι έχει απομείνει τέλος πάντων ως δημόσιο αγαθό. Κανείς. Δεν θέλω να κατηγορήσω για αυτό τους Έλληνες, οι οποίοι καθημερινά πρέπει να παλέψουν για την προσωπική τους επιβίωση, να βρουν τρόπους για να ταΐσουν τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Οι κατηγορίες μου στοχεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα, όλους αυτούς που ανήκουν στην ελληνική ελίτ, στα μίντια (έχουν στην κυριολεξία όλα πουληθεί όπως και στη Γερμανία από τη CIA;) και στους βουλευτές που κοιτούν με δέος (σ.σ.: τους δανειστές) και φροντίζουν να εξυπηρετήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα. Καμία δράση. Παρακολουθήστε την Ελλάδα - τη χώρα σας, Έλληνες πολίτες, ενώ αιμορραγεί!

Να είστε προσεκτικοί, διότι όλο αυτό δεν έχει να κάνει με χρέος και διάσωση. Εάν σας πουν ότι η ευθύνη για την κρίση στην Ευρώπη είναι της Ελλάδας και του χρέους της, και ότι η ομαλοποίηση της κατάστασης εξαρτάται από το πόσο η Ελλάδα θα συμμορφωθεί με τους κανόνες του νέου πακέτου διάσωσης, αυτό είναι ένα εξωφρενικό ψέμα.

Αυτή η κρίση δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους Ευρωπαίους, από την ελίτ της Ευρώπης, από την Goldman Sachs - η οποία παρεμπιπτόντως διαφεντεύει την ευρωπαϊκή οικονομία.

Διότι θέλουν να συντρίψουν την Ελλάδα να την πετάξουν στον γκρεμό. Αυτοί, τα αποβράσματα των Βρυξελλών και της Ουάσινγκτον, επιδιώκουν μια Ελλάδα υποταγμένη. Γιατί η Ελλάδα διαθέτει μία υψηλά στρατηγική θέση στο σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα μέλος του ΝΑΤΟ. Ίσως η δεύτερη στη σειρά πιο σημαντική χώρα του ΝΑΤΟ (μετά την Τουρκία) λόγω της στρατηγικής της θέσης. Δεν θέλουν αυτή η Ελλάδα να διοικείται από ένα αριστερό κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από Αριστερά. Είστε νεοφιλελεύθεροι ακριβώς όπως αυτοί. Τα αφεντικά της υφηλίου επιθυμούν «καθεστωτική αλλαγή» - εκείνο το παλιό καλό καθεστώς που απειλεί οτιδήποτε αντίκειται στους νόμους της Δύσης. Αυτήν τη στιγμή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σκύβει το κεφάλι και υποκλίνεται στα αφεντικά του χρήματος επιτρέποντας την ταπείνωση και την καταστροφή των ίδιων της των πολιτών. 

Εάν η Ελλάδα διεξήγαγε τώρα εκλογές και κέρδιζε ένα δεξιό κόμμα, τύπου Νέα Δημοκρατία ή ακόμη και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, ή μία συμμαχία των δύο, το πρόβλημα του χρέους θα εξανεμιζόταν εν μία νυκτί. Αυτό που επιθυμεί η Ουάσινγκτον μαζί με το σκυλάκι της τις Βρυξέλλες, είναι μια Ελλάδα υποταγμένη που δεν θα ζητεί να μάθει τον ακριβή ρόλο του ΝΑΤΟ, που δεν θα διαπραγματεύεται με την Ε.Ε., που δεν θα ζητεί να απαλλαγεί από τα ευρωπαϊκά δεσμά, που δεν θα έχει πρόσβαση στις συζητήσεις με τις ΗΠΑ για τη Μεσόγειο -για τον υποθαλάσσιο πλούτο σε υδρογονάνθρακες και ορυκτά.

Το παράδειγμα, φυσικά, επεκτείνεται και για την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, χώρες που έχουν τις ακτές τους στη Μεσόγειο. Οι κυβερνήσεις τους έχουν ήδη αλλάξει με εξωτερική παρέμβαση (ΗΠΑ/Ε.Ε.) προκειμένου να επιβληθούν υπάκουα κουτάβια της νεοφιλελεύθερης δεξιάς. 

​Είμαι σίγουρος ότι η Ελλάδα έχει ακόμη τη δυνατότητα και τη σοφία να ξαναχτίσει τη ΔημοκρατίαΗ αδρανής ελίτ και η ελληνική κυβέρνηση δεν έχουν καμία δικαιολογία. Είναι το λιγότερο η χειρότερη μορφή του Συνδρόμου της Στοκχόλμης: παραμένουν υποταγμένοι στον βασανιστή τους «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος». Και ο θάνατος, με όρους απόλυτης καταστροφής, λεηλάτησης και απόλυτης δουλείας, βρίσκεται κοντά.

Εσείς, Έλληνες πολίτες, εσείς θέλετε να συνεχίσετε σε αυτό το μονοπάτι της υποδούλωσης που σας έχει επιβάλει η αυτοκρατορία των αρπακτικών, η οποία στην τελική θα σας ελέγχει σε κάθε βήμα που θα κάνετε;

Ή θα προτιμούσατε να ανακαταλάβετε την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας -απαγκιστρωμένοι από τη δικτατορία των Βρυξελλών- και να αρχίσετε από την αρχή -όπως οι ευγενείς και σοφοί Έλληνες έπραξαν 2.500 χρόνια πριν, φέρνοντας τη Δημοκρατία;

Είμαι σίγουρος ότι η Ελλάδα έχει ακόμη τη δυνατότητα και τη σοφία να ξαναχτίσει τη Δημοκρατία. Θυμηθείτε πως, παρόλο που δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφική μας θέση, το μέλλον μπορεί αναμφίβολα να διαφοροποιηθεί.

Αυτή η Ελλάδα είναι ακόμη ζωντανή!

Zήτω οι Έλληνες!




Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Βιττόριο Αριγκόνι




Ανοιχτή Επιστολή στη μητέρα του Ιταλού ειρηνιστή που δολοφονήθηκε στην Γάζα στις 15.4.2011

Αγαπητή κυρία Αριγκόνι,
Συγκλονίστηκα, όπως τόσοι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο, από την άγρια δολοφονία του γυιού σας.
Ο Βιτόριο Αριγκόνι, ο Ιταλός Ειρηνιστής που δολοφονήθηκε την 15 Απριλίου, έκανε για την Παλαιστίνη ό,τι έκανε ο Λόρδος Βύρωνας για την Ελλάδα. Κατεύθυνε το βλέμμα των λαών του κόσμου στο ζήτημα της Παλαιστίνης, όπως ακριβώς είχε κάνει ο Βύρων για τον ελληνικό λαό, όταν αγωνιζόταν για την ανεξαρτησία του, διακόσια χρόνια πριν. Ο Βύρων άφησε την πατρίδα του, πολέμησε στο πλευρό των Ελλήνων και πέθανε για την ελληνική ιδέα. Έγινε ένα με τους Έλληνες, όπως ο Βιτόριο έγινε ένα με την Παλαιστίνη.
Η ποίηση του Βύρωνα συγκίνησε τους λαούς του κόσμου και προσέλκυσε το ενδιαφέρον τους στον ελληνικό αγώνα. Ό,τι δηλαδή έκανε και ο Βιτόριο. Με τα κείμενα, τα μηνύματα, τα e-mail, το blog του (http://guerrillaradio.iobloggo.com/), έδωσε φωνή σε έναν λαό και συγκίνησε λαούς σε όλο τον κόσμο. Βοήθησε τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την τραγωδία της Παλαιστίνης.


Εγώ έχασα έναν φίλο. Εσείς χάσατε ένα γιό. Η Ιταλία έχασε έναν μεγάλο πολιτικό άνδρα, από τούς πιο επιφανείς αυτήν τη στιγμή στη χώρα. Ο κόσμος ολόκληρος έχασε έναν ποιητή, ένα άνθρωπο που έδινε νόημα στη λέξη «ανθρωπιά». Ένα ποιητή που έθεσε την ποίησή του στην υπηρεσία των φτωχών, των αδύναμων, των λησμονημένων.

Τρέμω στην ιδέα ότι τα παιδιά μου θα μεγαλώσουν σε έναν κόσμο όπου δολοφόνησαν τον Βιτόριο Αριγκόνι. Είμαστε όλοι πιο αδύναμοι σήμερα. Όμως, όπως στην Ελλάδα η ελευθερία ήρθε λίγο μετά τον χαμό του Βύρωνα, έτσι και η θυσία του Βιτόριο θα γεννήσει θετικές εξελίξεις για την Παλαιστίνη που τόσο αγάπησε.

Ματίνα Χαλκιά
Μια φίλη του Βιτόριο, Ελληνίδα, πολίτης του κόσμου – ενός κόσμου που δεν θα είναι πια ο ίδιος χωρίς τον Βιτόριο.
Μιλάνο 16.4.2011

Ένα σύντομο ιστορικό
Ψάχνοντας πληροφορίες την περίοδο Δεκέμβριος 2008 – Ιανουάριος 2009 όταν οι Ισραηλινές δυνάμεις επιτέθηκαν στη Γάζα, ανακάλυψα το blog του ιταλού ακτιβιστή Βιτόριο Αριγκόνι. Ο Αριγκόνι, δημοσιογράφος και ποιητής, ζούσε στη Γάζα. Αποτέλεσε μια μοναδική πηγή πληροφοριών από πρώτο χέρι, για την κατάσταση εκεί.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, γράφοντας μία μελέτη για την επίδραση των κοινωνικών δικτύων στην διαχείριση κρίσεων, ήρθα σε επαφή με μαζί του προκειμένου να αξιοποιήσω τη γνώση και τις εμπειρίες του. Εντυπωσιάστηκα από την έντονη προσωπικότητά του, την οξεία πολιτική κρίση του και την διάθεσή του να υπερασπιστεί το δίκαιο των αδύναμων.
Η είδηση της δολοφονίας του με συνέτριψε. Επισκέφτηκα τους γονείς του στο σπίτι τους στο Bulciago και εντυπωσιάστηκα από τη δύναμη και την αξιοπρέπεια τους, την ώρα του μέγιστου πόνου τους.


Γεννήθηκε στην Μπεζάνα ιν Μπριάντσα. Ο πατέρας του, Έτορε Αριγκόνι και η μητέρα του, Ετζίντια Μπερέτα, ήταν μικροεπιχειρηματίες, ενώ η, μεγαλύτερή του, αδερφή Αλεσάντρα, δικηγόρος. Οι παππούδες του, αντιφασίστες, πολέμησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο,[3] η μητέρα του Ετζίντια υπήρξε δήμαρχος του Μπουλτσάγκο, ενώ ο πατέρας του, Έτορε, πέθανε τον Δεκέμβριο του 2011 έπειτα από μακρόχρονη ασθένεια.[4] Αφού πήρε το πτυχίο του στη λογιστική, ο Βιτόριο Αριγκόνι αρχικά εργάστηκε στην οικογενειακή επιχείριση, ενώ συγχρόνως άρχισε να αφιερώνεται και στην ανθρωπιστική δράση.[5]

Η συνεργασία με ανθρωπιστικές οργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε στην ηλικία των 20 ετών [6] στην ανατολική Ευρώπη, κατά κύριο λόγο με τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση ΙΒΟ (Internationale Bouworde/International Building Association).[7] Στην Κροατία, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Εσθονία, την Πολωνία, την Τσεχία αλλά και στο Περού [6][7] και σε άλλες χώρες, εργάστηκε για την αποκατάσταση σανατόριων, για τη συντήρηση καταλυμάτων για ανάπηρους και άστεγους και για το χτίσιμο νέων κατοικιών για πρόσφυγες πολέμων. Στη συνέχεια, εργάστηκε στην Αφρική (ΤόγκοΓκάνα,Τανζανία) με έναν συνεταιρισμό που αγωνιζόταν εναντίον της αποψίλωσης των δασών στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρου και με τη ΜΚΟ YAP (Youth Action for Peace), σε συνεργασία με την οποία ασχολήθηκε με την δημιουργία κοινωνικών χώρων και κέντρων υγείας.[7]
Το 2002 βρέθηκε με την ΜΚΟ IPYL (International Palestinian Youth League) στην ανατολική Ιερουσαλήμ, στο ίδιο εθελοντικό πρόγραμμα, στο οποίο δολοφονήθηκε ο Άντζελο Φραμαρτίνο.[7] Στη Ναμπλούς, το 2003, συνεργάστηκε με την οργάνωση του Γάλλου πολιτικού, Ζοζέ Μποβέ.[7] Το ίδιο έτος έγινε μέλος της ΜΚΟ International Solidarity Movement,[8][9] και άρχισε να ασχολείται με το παλαιστινιακό ζήτημα, γράφοντας τις πρώτες ανταποκρίσεις του,[10] τασσόμενος κατά της συμπεριφοράς του Ισραήλ προς τον πληθυσμό της Λωρίδας της Γάζας, κριτικάροντας συγχρόνως την απολυταρχική και θεοκρατική πολιτική της Χαμάς στη διοίκηση της Λωρίδας της Γάζας καθώς και εκείνη της Φατάχ στην Υπεριορδανία.[11]
Το 2005 μπήκε, ερήμην του, στη μαύρη λίστα των ανεπιθύμητων στο Ισραήλ ατόμων. Για αυτό τον λόγο στις 26 Μαρτίου του ίδιου έτους, τον σταμάτησαν οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί κατά την είσοδό του στο Ισραήλ, στα σύνορα με την Ιορδανία,[12] τον χτύπησαν και τον εγκατέλειψαν σε ιορδανικό έδαφος, όπου τον περιέθαλψαν οι Ιορδανοί στρατιωτικοί.[13] Μετά την ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή σχετικά με το θέμα ο βουλευτής Σάουρο Τουρόνι απευθυνόμενος στον Υπουργό Εξωτερικών της Ιταλίας,[12] ο συγγραφέας Άμος Οζέκανε γνωστό στον Αριγκόνι ότι η παρουσία του στη Γάζα ήταν κατά τη γνώμη του ανεπιθύμητη εφόσον είχε δηλώσει ότι θα μπορούσε, θεωρητικά, να καταθέσει εναντίον του Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.[14]
Το καλοκαίρι του 2006 ο Αριγκόνι συμμετείχε ως ξένος παρατηρητής στις πρώτες ελεύθερες εκλογές στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, συνοδευόμενος από την Ιταλίδα Υφυπουργό Εξωτερικών Πατρίτσια Σεντινέλι και έχοντας υλικοτεχνική υποστήριξη από την Β΄ Κυβέρνηση Πρόντι.[7][15][16]
Τον Σεπτέμβριο του 2007 έφυγε με ανθρωπιστική αποστολή για τον Λίβανο, όπου εργάστηκε στο στρατόπεδο προσφύγων του Μπεντάουι για την επέκταση του τοπικού νοσοκομείου.[6]
Έχοντας ήδη απωθηθεί μία φορά, τον Αύγουστο του 2008 επέστρεψε διά θαλάσσης στη Γάζα, όπου  παρέμεινε ως ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αμέσως μετά την άφιξή του έγινε επίτιμος πολίτης της Παλαιστίνης.[17] Από τη Λωρίδα της Γάζας άρχισε να ενημερώνει σχετικά με την κατάσταση των Παλαιστινίων στη Γάζα. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους τραυματίστηκε, φυλακίστηκε και εκδιώχθηκε από τον ισραηλινό στρατό επειδή υπερασπίστηκε δεκαπέντε Παλαιστίνιους ψαράδες που προσπαθούσαν να ψαρέψουν μέσα στα παλαιστινιακά ύδατα.[18][19] Επέστρεψε οριστικά στη Γάζα στις 21 Δεκεμβρίου, με το πλοίο Dignity του κινήματος Free Gaza.[20]

Ανταποκριτής και συγγραφέας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιδιαίτερα δραστήριος στην επικοινωνία μέσω Διαδικτύου, όντας ο διαχειριστής αρκετών ενημερωτικών καναλιών στο YouTube και κάποιων μπλογκ, μεταξύ των οποίων ένα προσωπικό δικό του, στο οποίο γράφει κριτική και ποίηση,[21] ο Αριγκόνι υπήρξε ανταποκριτής για την εφημερίδα Il manifesto, για την ηλεκτρονική εφημερίδα PeaceReporter,,[22] για τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Radio 2 (Caterpillar) και Radio Popolare [23], για το πρακτορείο ειδήσεων InfoPal [24] καθώς και σχολιαστής σε αναρίθμητες άλλες εφημερίδες, ιταλικές και ξένες. Το 2009 εκδόθηκε από τις εκδόσεις ManifestoLibri το βιβλίο του Restiamo umani («Ας παραμείνουμε άνθρωποι») μια συλλογή από τις ανταποκρίσεις του στη Γάζα, που μεταφράστηκε στα αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και γερμανικά, με την προσθήκη της εισαγωγής του Ισραηλινού ιστορικού Ιλάν Πάπε.[25][26][27][28]
Κατά τη διάρκεια της Επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας το 2008-2009, το μπλογκ του Αριγκόνι Guerrilla Radio, που δημιουργήθηκε το 2004,[29] όπως και τα ρεπορτάζ του αποκτούν διεθνή φήμη καθότι ήταν ο μόνος χρονικογράφος στο πεδίο των μαχών κατά την έναρξη της επιχείρισης.[30] Η ιστοσελίδα του Αριγκόνι, κατά τη διάρκεια της επιχείρισης αυτής έγινε το πιο πολυδιαβασμένο μπλογκ στην Ιταλία.[31].
Το ίδιο διάστημα, μέλη του International Solidarity Movement, με πρώτο και βασικό τον Αριγκόνι, έγιναν στόχοι ξεκάθαρων απειλών κατά της ζωής τους από κάποια ιστοσελίδα ("StopTheISM") που ήταν φίλα προσκείμενη προς την φιλοϊσραηλινή ακροδεξιά.[11][32][33]
Το 2010, και ενώ είχε πρωτύτερα εκφράσει την εκτίμησή του για τον συγγραφέα Ρομπέρτο Σαβιάνο και τον δημοσιογράφο Μάρκο Τραβάλιο, στον οποίο είχε αφιερώσει το 2008 ένα κανάλι στο YouTube [34] άσκησε δριμύα κριτική σε έντονα φιλοϊσραηλινές δηλώσεις και των δύο.[35] Στις αρχές του 2011 τον μήνυσε για δυσφήμιση, μαζί με τον εφημέριο Τζόρτζο ντε Καπιτάνι η δημοσιογράφος της RAI Γκράτσια Γκρατσιαντέι με αφορμή ένα σχόλιο που έγραψε για τη δημοσιογράφο ο Αριγκόνι τον Ιούνιο του 2010, σχετικό με ένα ρεπορτάζ της Γκρατσιαντέι για τον Μαρτσέλο ντελ Ούτρι.[36][37][38]
Στις 4 Ιανουαρίου 2011 αναδημοσίευσε στο μπλογκ του το μανιφέστο των νέων της Γάζας Gaza Youth Breaks Out ως ένδειξη διαμαρτυρίας και για να τους υποστηρίξει  στη διεκδίκηση δημοκρατίας και ελευθερίας τόσο από την ισραηλινή κατοχή όσο και από το καταπιεστικό καθεστώς της Χαμάς.[39] Τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του πήρε θέση υπέρ των επαναστάσεων του 2011 που εξελίσσονταν σε διάφορες αραβικές χώρες, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι οι μουσουλμανικοί λαοί που ζούσαν σε αυτές θα έφταναν σε υψηλότερα επίπεδα ελευθερίας και δημοκρατικότητας των θεσμών τους.[40]

Η απαγωγή και ο θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το βράδυ της 14ης Απριλίου 2011, βγαίνοντας από το γυμναστήριο της Γάζας όπου συνήθιζε να πηγαίνει, απήχθη από μια τρομοκρατική ομάδα που δήλωνε ότι επρόσκειτο στους σαλαφίτες τζιχαντιστές.[41][42][43][44] Σε ένα βίντεο που ανέβασαν αμέσως μετά στοYouTube, στο οποίο εμφανιζόταν ο Αριγκόνι δεμένος και με καλυμμένα τα μάτια, οι απαγωγείς κατηγορούσαν την Ιταλία ως ένα «άπιστο έθνος» και τον ακτιβιστή ότι είχε εισέλθει στη Γάζα «με σκοπό να διασπείρει τη διαφθορά». Έπειτα, εξέδωσαν ένα τελεσίγραφο, με το οποίο απειλούσαν ότι θα δολοφονούσαν τον Αριγκόνι μέχρι το απόγευμα της επόμενης ημέρας, ζητώντας ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωσή του την αποφυλάκιση του ηγέτη τους, Χισάμ αλ-Σαεντνί, πιο γνωστού ως σεΐχη Αμπού αλ Ουαλίντ αλ Μακντίσι καθώς και κάποιων τζιχαντιστών μαχητών που κρατούνταν στις παλαιστινιακές φυλακές.[41][45][46][47]
Την επόμενη μέρα, οι Ταξιαρχίες Ετζεντίν αλ-Κασάμ, κατά τη διάρκεια εφόδου που πραγματοποίησαν σε σπίτι στη Γάζα, εντόπισαν το άψυχο σώμα του Αριγκόνι.[47][48] Σύμφωνα με τις δυνάμεις ασφαλείας της Χαμάς, ο θάνατος πρέπει να επήλθε κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταξύ 14 και 15 Απριλίου από στραγγαλισμό.[49] Την παλαιστινιακή εκδοχή επιβεβαίωσε η νεκροψία που έγινε στη συνέχεια στο Εργαστήριο Ιατροδικαστικής του Πανεπιστημίου Sapienza της Ρώμης.[50]

Οι έρευνες και η δίκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τις επόμενες μέρες, οι έρευνες των δυνάμεων ασφαλείας της Χαμάς οδήγησαν στον εντοπισμό των φερόμενων ως υπευθύνων για την απαγωγή. Στις 19 Απριλίου του 2011 οι ένοπλες δυνάμεις της Γάζας διείσδυσαν στο στρατόπεδο προσφύγων της Νουσεϊράτ για να προχωρήσουν σε συλλήψεις. Δύο τρομοκράτες, ανάμεσα στους οποίους και ο αρχηγός, ο Ιορδανός Αμπντέλ Ραχμάν Μπρεϊζάτ [51], σκοτώθηκαν κατά την ανταλλαγή πυρών, ενώ ένας τρίτος συνελήφθη.[52] Αργότερα, πηγές της οργάνωσης των σαλαφιτών δήλωσαν ότι η ευθύνη για την απαγωγή έπρεπε να αποδοθεί σε μια παράνομη ομάδα «ψυχοπαθών».[53][54]
Η δίκη, με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, ξεκίνησε στη Γάζα στις 8 Σεπτεμβρίου του 2011,[55] με τέσσερις κατηγορούμενους (Μαχμούτ αλ-Σαλφίτι, 28, Τάμερ  αλ-Χασάσνα, 27, Χαντέρ Τζιράμ  και Αμέρ Αμπού Γκουλέ)[56] και ολοκληρώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2012 με τους δύο πρώτους κατηγορούμενους να καταδικάζονται σε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία και τους άλλους δύο να καταδικάζονται σε 10 χρόνια και σε 1 χρόνο φυλάκισης για απαγωγή και συνέργεια αντίστοιχα.[57][58] Η οικογένεια του Αριγκόνι δήλωσε ότι ήταν αντίθετη στη θανατική ποινή για τους δολοφόνους.[59]

Οι διεθνείς αντιδράσεις και η κηδεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δολοφονία του Αριγκόνι προκάλεσε οργή και διαμαρτυρίες σε όλο τον κόσμο και καταδικάστηκε ομόφωνα από τα Ηνωμένα Έθνη και από αρκετούς αρχηγούς κρατών. Οι αρχές της Λωρίδας της Γάζας, ανάμεσα σε ένα Απριλίου 20πλήθος εκατοντάδων παρευρισκομένων, απέδωσαν το ύστατο χαίρε στη σωρό του Αριγκόνι πριν τη μεταφορά της στην Ιταλία.[60]
Σεβόμενη την επιθυμία του Αριγκόνι, η οικογένειά του φρόντισε η σωρός του να επιστρέψει στην Ιταλία, περνώντας από την Αίγυπτο και το παλαιστινιακό πέρασμα της Ράφα, και όχι μέσα από Ισραηλινό έδαφος.[61] Στην κηδεία, που τελέστηκε στο Μπουλτσάγκο[xxi] από τον Μονσινιόρ Ιλαρίων Καπούτσι, παραβρέθηκαν χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ευρώπη.[62] Η απουσία εκπροσώπων της Ιταλικής κυβέρνησης καθώς και μιας δημόσιας αναγνώρισης στη μνήμη του Αριγκόνι, προκάλεσε έντονες συζητήσεις.[62][63]
Ανάμεσα στις πολλές εκδηλώσεις συμπαράστασης ήταν και εκείνη του Μόνι Οβάντια, ο οποίος χαρακτήρισε τον Αριγκόνι «έναν άνθρωπο που ήξερε το νόημα της λέξης άνθρωπος».[64]
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B9%CF%84%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%BF_%CE%91%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B9